Ahh Efendim (asm) bir bilsen Halimi..
esir almış Şu nefsim bedenimi..

Şefkatinden bizleri mahrum etme
Sevgili!!..

Sen (asm) vuslata ererken bize ;
Hasret gülleri..

Ahh Efendim (asm) varsaydım yanına
eşiğine yüz sürseydim kapına

EsEs

-
Hem derttirhem derman .
Yarası olmayana yoktur ferman

….

Bir gizdir Elif ….
Lam ise onu çözmeye gelir ….
Hem kilittirhem de anahtardır Ra
Bu yüzdendir sonda durması …..
Okuyana değildir nazıanlayana geçer
Oturur bir köşe de kainatı seyr eyler

Söz başıdır
Baş tacıdır
Tacın tek incisidir Elif
Lam’da arkasından onu tutmaya gelir …..
Ses verir gel diye…..
Dudağanazı geçerse öyle gelir ….
Sükut-u bozmak için vardır Ra
Sonsuzluğun boyasını boyamak için dökülüverir ikisinin üzerine
Üçü de yan yanadır ayrılmazlar
Bu yüzdendir Yusuf’u anlatmaya doyamazlar …..

Yusuf kuyuya düşer ….
Elif ah eder
Lam feryad
Ra da hareket yoktur sükutunu hiç bozmaz …..
Bilircesine naz eder
Susarkonuşmazlal olur
Sultanlığın gelişine kasideler dokur

-Köle mi oldu Yusuf ?
Der Elif …
Bunu duyan Lam kendine gelir …
Ra yine susar konuşmaz kendinden geçer Aşk’a gelir

-Ey Yusuf!Dikkat et Züleyha’ya arkadan gelir ….
Elif dile gelLam susmaRa sükutunu bozma vaktidir
Ses verin Yusuf zindanlara düşüyor
Hiç vicdan kalmadı mı harekeler siz bari dile gelin …..

-Edebdendir bizim konuşmamız Sen Sus haddin değildir .

Yakub sana hasret Ey Yusuf
Kıymetlisini arar gözleri
Ah o da ne ağlamaktan ama oluverir kömür karası gözleri

Elif yine ses verir
Lam koşarcasına Ra’dan kaçarcasına gelir
Ra ise elindeki demetleri yollara seriverir
Bak…Şairim görüyor musun ?
Hak kulunu bırakır mı kuyular da?
Bırakır mı zindanlara ?
Hayali olmayan bir ülkeye Taç ediverir ….
Sus istersen artık Yusuf’u Nil’de yalnız bırak .
Mısır ona hademeNil amade ……..
Hak yine bildirirverir haddini zalime …..

Bilmem neden döküldü bu kelimeler bu günahkarın elinden
Böylesi nasibe şükür için amadeymiş köleler …..

naz makamından …

EsEs

Beni bir mevsime benzetmek istersen eğer;
Sonbaharım…
Kimi zaman köşeden gülümseyen bir güneş olurum
Kimi zaman döne döne düşen bir yaprak.
Kimi gün usul usul yağan bir yağmur olurum
Kimi gün deli deli savuran bir rüzgâr.

BEN SONBAHARIM…
Beni bir çiçeğer benzetmek istersen eğer;
Çiğdemim…
Sapsarı rengiyle içini ısıtan
Koparmak istersen ellerini kanatan
Erişemeyeceğin kadar derinde
Korkacağın kadar narin.
BEN ÇİĞDEMİM…
Beni bir renge benzetmek istersen eğer;
Griyim…
Ne beyaz kadar saf berrak ve katkısız
Ne siyah kadar net kasvetli ve asil
Tam ikisinin ortası.
BEN GRİYİM…
Beni bir kavrama benzetmek istersen eğer;
Sevgiyim…
Bir bebeğin gülüşü kadar içten
Güneşin doğuşu kadar sabit
Gecenin rengi kadar etkileyici
Yaşam kadar gerçek.
BEN SEVGİYİM…
YA SEN TUZ TANEM???

EsEs

tarafımı acıtıyor gece..
İmkansızlıkları düşlüyorum belki de kimbilir..
Umutlarım sokak ortasında delice koşan bir çocuğun vurulup ölmesiydi artık
Uykum uzaklaşıyor bedenimden..
Gözlerimin su yolları taştı..
Göz yaşlarımla söndürüyorum yokluğunun ateşini
Ellerini tutmak aşk hırsızlığına giriyor

Yasak ama ; Sarıl bana !
Buna gerçekten ihtiyacım var..

Tüm yollar sana çıkıyor parmaklarım seni çiziyor vücuduma..
Yapraklarım dökülüyor gözlerime güneş batıyor..
Sen okunması gereken bir şiir iken ben yorgun bir nefesim artık.
Terk edilmiş sevinçlerim hasret uykusunda..
Dilimde acı tarafından bir tutam şarkı sözleri sözü..
Hayat 3 yanlışım dan biri olarak seni götürdü..
Birbirine karıştı gözyaşları ve gülücükler
Bizim hiçbir masalımız olmayacak mı anlatılacak?
Kalbim ellerimden küçük peki ya yaşattıkları ?
Dile getiremediğim sözlerimin içinde boğuluyorum.
Gitmeliyim henüz çatlaklarımdan ayrılmadan..
Kırılmadan orta yanımdan..

Yasak ama ; Sarıl bana !
Buna gerçekten ihtiyacım var

Her tarafımı acıtıyor gece
İmkansızlıkları düşlüyorum belki de kimbilir
Umutlarım sokak ortasında delice koşan bir çocuğun vurulup ölmesiydi artık.
Uykum uzaklaşıyor bedenimden
Gözlerimin su yolları taştı
Göz yaşlarımla söndürüyorum yokluğunun ateşini
Ellerini tutmak aşk hırsızlığına giriyor
Yasak ama; sarıl bana
Buna gerçekten ihtiyacım var.

Tüm yollar sana çıkıyor parmaklarım seni çiziyor vücuduma
Yapraklarım dökülüyor; gözlerime güneş batıyor
Sen okunması gereken bir şiir iken ben yorgun bir nefesim artık.
Terk edilmiş sevinçlerim hasret uykusunda
Dilimde acı tarafından bir tutam şarkı sözleri sözü
Hayat 3 yanlışım dan biri olarak seni götürdü
Birbirine karıştı gözyaşları ve gülücükler
Bizim hiçbir masalımız olmayacak mı anlatılacak?
Kalbim ellerimden küçük peki ya yaşattıkları?
Dile getiremediğim sözlerimin içinde boğuluyorum
Gitmeliyim henüz çatlaklarımdan ayrılmadan
Kırılmadan orta yanımdan
Yasak ama; Sarıl bana
Buna gerçekten ihtiyacım var..

EsEs

Bırakmaz yakamı hiçbir aşksonunda ne oldu bize bak
Ayrılmak için çok erkenyarım kalacak sevdalar.

Ayrılmak için çok erkencan dayanır mı buna derken
Başımı koyduğum kucak neredesalıp kurtul beni derde.

Bedenden koptum bir pareelinde taş olacak bak;
Yanındayken ben biçareyaşanmaz olmuş sevdalar.

Saatler durmuş gözümdezaman yara çok derinde
Ellerim buz gibi oldu bakateş teninde nafile.

Hasretlik çekilmiyorbu soğuk gecelerde
Sensiz hiç yaşamadım kibu kahpe boş şehirde.
Ah bir bilsen sevdiğimbu sana son mektubum
İster at ister oku ben yine sana mecburum

EsEs

Daha cesurum artık.. Keske Dememek İçin Çabalamıyorum.
İçimde Büyütmüyorum Hiçbirşeyi Ve Kimseye Hiç Hayatımdan Çıkmayacakmış Gibi Davranmıyorum… Gitmek İsteyene Bir Yolda Ben Çiziyorum… Çok Umursamıyorum Ve Çok Anlam Yüklemiyorum Hiç Birşeye….Giderken ‘Benle’ Başlayan Cümleleri Dinlemiyorum Bile.. Sadece Tek Bir……… Cümle Söylüyorum .. “NEYSE.”…!

EsEs

‘beni yalnızlığımda vurdular o gece
kalbimi suyla oydular gece vakti
öldüğümü bile söylemediler…’-A.Erhan-
ben şu kısa boylu hayatta
uzun boylu kederlerle acırım
yorar şu telaş şu karmaşa
bir sığınak aranırken şu uğultuda
bir aşk gelir bir yara
bir yara…bir yara daha!

eski bir aşk
yeni bir ayrılıktır her zaman
bunu kuşlar sorar yıldızlar da anlatır
kimse bilmez he canım
bir yara bir ömrü hergün nasıl kanatır…

ben seni hep ayrılıkla anmışım
titreyen ellerimle günlerin buğusuna
adını…hep adını yazmışım
bir aşk gelmiş bir yara
bir yara…bir yara daha!

eski bir aşk
yeni bir ayrılıktır her zaman
bunu kuşlar sorar yıldızlar da anlatır
kimse bilmez he canım
bir yara bir ömrü her gün nasıl kanatır…

EsEs

akşam güneşi nasıl vurur denize
nasıl kızıl yol yaparsa;
elini tuttuğumda
gönlümden gönlüne öyle bir yol olur:
berrak parlak ışıl ışıl sevgi dolu;
- görebiliyor musun?-

ve bu;
saçlarından yansıyan ay ışığının
gönlüme fener gibi vuruşudur adeta
mutluluk sarhoşu sallanan başımın vakarlığında
nameler geçerken kulaklarımdan dizi dizi
anlarım ki ay ışığı ve akşam güneşi;
ancak senle güzeldir ve sensiz anlamsızdır

sensiz gözyaşlarım öyle sessiz akar ki;
daldan düşen incecik bir yaprağın salınışıdır adeta
o zaman görürüm ki;
adın ve mutluluğun anlamı o zaman benim için bir olurlar
ve yaşamı beraber anlamlı kılarlar

“ney”in huzur verici rüzgarında
coşkuyla kapanırken göz kapaklarım
içime sinen varlığının saadeti bir olup
alır beni sessiz bir koya götürür:
kuş sesleriyle işlenmiş
yeşille boyanmış
maviyle örtülmüş bir koya
sen ben; ellerin gözlerin yanakların
bileklerin ve yumuşak tenin
dahasına gerek var mı?

EsEs

Yağmur yağıyor.
Ve yere düşen her bir damlanın çıkardığı hoş ve tatlı ses beynimin en ücra köşelerine kadar işliyor
kalbimin taşlaşmaya yüz tutan noktalarına serpiyorum.
Sonsuzluğa dalmanın hazırlığı içinde bir an gözlerimi kapıyorum.
Gözlerimi açtığımda pencerenin kenarında
karşı binanın çatısında kanatlarını açmış
yağan yağmurla duş yapan bir kuşla karşılaşıyorum.
Daha da artan sağanak yağmura aldırış etmiyor.
İçimde bir an bir inkılap doğuyor.
Delicesine sağanak yağmurun altında koşmak.
Kime mi neye mi niçin mi? Hiç düşünmeden yokluğa meçhule…
Nasıl ulaşacağımı bilmediğim özgürlük sevdası için.
Dalgalarıyla sahilleri döven deniz kadar sebepsiz.
Fakat bir anlık.
Karşı binanın duvarlarına senelerin tozları dökülmüş.
Her zaman münzevileşen her zaman ölüme daha da yaklaşan bu bina.
Yağmur bu tozları yıkamak silmek istiyor.
O da biliyor bunun imkansız olduğunu ama bir çaba.
Belki de bir sevda. O da biliyor Ferhat’ın dağları deldiğinin koca bir yalan olduğunu!
Yağ yağmur yağ! Gönül ister ki hiç durma.
Fakat her aşkın bir bitişi her fırtınanın bir dinişi
her mumun bir sönüşü olduğu gibi sen de bizi bırakacaksın.
Dirilttiğin anılar yeniden cesetleşecek.
Özgürlükmüş sevgiymiş aşkmış. sensiz hiçbir anlamı yok bunların.
Hepsi sana muhtaç.
Ben bile…

EsEs

Hep böyle başlardı sana yazdığım mektuplar
İçimde acım artardı seni düşündüğüm anlar..
Ah sevgili!(!)
Seni sevmiştim de;
Ben bir sana aşık olmuştum
Gecenin sabahı beklediği gibi bekledim seni
Karanlıktan korkan çocuklar gibi korktum gibi korktum sensizlikten
Tam gelecek derken yıkıldım yeniden..
Ölümün hayatı kıskandığı gibi kıskandım seni
Gözlerimin her aldığı noktada gördüm seni
Her şeye inat sevdim seni
Gecenin zifiri karanlığına inat sevdim seni
Kahpe İstanbul’a inat sevdim seni
Gözlerimden akan yaşa inat..
Ve sevgili ihanetine inat sevdim seni
Kendine yapılan adaletsizliğe kızarken
Bana yaptığın adaletsizliğe rağmen sevdim seni!!!
Seni düşünmekten unuttum kendimi
Nasıl da sevdim derken terkettin beni
Oysa bütün sevdalara inat sevdim seni
Hani bir gün dönecektin geri..
Döndün de bulamadın mı yar beni(!)
Nasıl da tam kavuştuk derken
Sensizlikte bıraktın beni…
Gene de aşığım sana
İhanetini düşünmeden
Beni yarı yolda bırakmana rağmen
Denizin dalgadan vazgeçemediği gibi
Vazgeçemiyorum senden…
Kaybettim seni aradım da
Bulamadım karşımdayken..

EsEs