Ben Seni Seven Biriyim/Bitmeyen Şarkımsın

Ben Seni Seven Biriyim
Bitmeyen Şarkımsın…

Ben seni hayallerime sığdıramıyorum, her şey o kadar farklı ki; ben seninle her şeyi planlıca değil, sınırsızca yaşamak istiyorum. Ben sana içten içe akarken, hatta içinde savaşları kazanıp o temiz yüreğini fethetmek istiyorum.

Ürkmeden Layıkıyla Yaşadığım Aşksın; korkusuz, cesur, bir o kadar da aciz kalıyorum bazen. Gelsem korkacak, koşsam kaçacak gibisin. Kendimi sana karşı ayarlayamıyorum. Beynimde seninle ilgili kareler yer değiştiriyor: Gözlerimden film şeriti gibi akıp gidiyor… Sen gülümsüyorsun, ben ise mutluluğuna ayna oluyorum. Ben sensiz olamıyorum, işte sen bunu kabul etmek istemiyorsun.

Bakakaldığım yollar sana geliyor. İçimde bir ümit, kalbimde sevgi yoğunluğu… Yüreğimde sensizliğin bıraktığı uçurum; düşmek istemesem de sana doğru son hızla düşüyorum. Nasıl da gelmiştim bu yerlere hesap edemeden, planlamadan, beklenti içinde olmadan sana koşuyorken; sen ardına bile dönüp bakmıyorsun.

Kalbin kime ait?

Sen kimi seviyorsun; beni mi bensizliği mi? – Bence sen, bensizlikteki beni seviyorsun…

Ben ise, kendi hayalimde kalsa bile, seni sensizlikte bile seviyorum…

Gittiğim her adımda ardıma dönüp bakma telaşım var. Sana koşarak gelsem bile bir türlü sana yaklaşamıyorum. Bugüne kadar neleri elde ettin, neleri kaybettin… Neleri kazanmaya çalışırken, neleri yitirdin farkında olmadan… Sevmek emek istiyor sevgili, o emek ise seni kazanmaktan geçiyor. Sen başka gözlere bakarken bile, sen “galiba seviyorum” dediğin anlarda bile, İçindeki fırtınayı görüyordum. Korkularının ne derece büyük olduğunu biliyor ama bir şeyler yapamıyordum. Sen sevilecek kadınsın ve unutulmayacak kadar derin duygular besliyorum sana karşı…

Seninle yürüdüğüm bu yol hiç son bulmayacak. Belki sen son hızla kaçmaya devam ederken ben yorulmadan bıkmadan ardından geleceğim. Seni sevmekten hiç vazgeçmeyeceğim. Pişmanlıklar belki bizi biraz daha bağlayacak birbirimize, gözlerimiz birbirine kenetlenirken ellerimiz hiç ayrılmayacak ve zamanı gelecek “ben seni çok seviyorum” diyeceksin. Tıpkı içten içe benim sana dediğim gibi…

Seninle vakit akıp gidiyor. Doyamadan, anlamadan-anlatamadan… Bir de dokunamadan geçen vakitlerin acizliğini anlatamam. Seninle bir saniye geçen onca yılıma bedel… Ben hiç yaşamadığımı seni tanıyınca anladım. Ben böyle bir sevgi yoğunluğunu çok sevdim dediğim kişiye bile hissetmemişim. Senin korkuların kadar benim de var. Bu korkuda duygularından emin olamadıysan korkusudur.

Hayallerimin prensesi, selam olsun sana, selam olsun seni sevenlere, selam olsun yalnızlığımızı kutlayanlara. Ne güzeldi değil mi yalnızken keşke sevebilsem dediğimiz zamanlar. Sanırım insanlar duygularında güvensizlik yaşıyor, bu da korkuların devamlı ön planda olmasını sağlıyor ve sonrasında endişeler duyguları etkiliyor. Ben seninle hiç bir şeyden korkmuyorum. Güçlü hissediyorum seninle kendimi, gizli kahramanın oluveriyorum hayallerimde…

Sen sevdiğimsin ile başlayan upuzun bir şarkı ve güzel bir aşk, içim yanıyor delirecek gibiyim. Ne diyeceğimi nasıl anlatacağımı inan bilmiyorum. İçimde kor yaktıkça yakıyor. Nereye baksam sen, ne dinlesem sen, sabahım sen, gecem gündüzüm sen, her bir şeyde sen… Gözlerinin içine bakarak, avuçlarının içine sıkıştırdığım kalbimi sana hediye ediyorum… Dile getiremediğim ama sevgi olduğuna emin olduğum halde tüketilmemesi basit düşünülmemesi adına sustuğum… “hayatta ürkmeden layıkıyla yaşatacağım aşksın” dediğimde bile anlatamadığım… Hayatıma renk yüreğime heyecan katan sen…

Unutamadığım, anlatamadığım onca şey varken sessizce başımı ellerimin arasına alıp düşündüğümsün. Yumruklarımı sıktığım, bir yerlere vurmak isteyip incinmenden korktuğumsun. Hangi şarkıyı sana adlandırsam. Hangisini dinlesem de seni anlatmaya yetecek ki, özlenmeyi, düşünülmeyi, beklenilmeyi; sen sevilmeyi hak eden bir kadınsın… İçimde büyüyen bu yangına kapılıp kül olmaktan korkmuyorum. Seni hayatının tümüne ortak edecek, sevecek sayacak, yüceltecek, senin için ölmeyecek ama senin için ölümü göze alabilecek birine hayır mı diyeceksin?

Gözlerimden sakınacağım… Gözlerin dolduğunda ben ağlayacağım. Canın yandığında ben sızlayacağım. Sabahlara kadar uyumayıp bir şeyleri karalarken, dile getiremediğim duygularımı, sana yazdıklarımı; sanki gözlerine bakıp söylüyor gibi hissediyorum. Haftanın günlerini sana göre belirlemek saati sana göre ayarlamak, hatta ve hatta acaba ne yapıyor diye düşünmek sana biraz daha yakınlaştırıyor sevgili; sen adlandıramadığım aşksın, sen dillendiremediğim sevdasın… Sen bitmeyen şarkımsın. Nefes oluyorsun bana, daha ne kadar bekleyeceksin…

Ben gözlerine dolup yanaklarında yaşamak dudaklarında söylenip kalbinde atmak istiyorum. Ben seni çılgınca sevmek istiyorum. Düşünsene sevgili, sevgilim dememek için ne kadar çırpındığımı… “aaa nasıl olur böyle” diye söylememen için abartı olmasa da abartılı düşünmemen için ne kadar kasıldığımı… Yine de yüzüme gülerken “acaba ümit mi veriyorum” düşüncelerinde beni de boğuyorsun; öldürüyorsun… Garezin mi var bana karşı, suçlu ilan ediyorsun… İdam cezamı kesiyorsun. Ama ben yine de seni seviyorum.

Ben seni hayallerime sığdıramıyorum, her şey o kadar farklı ki; ben seninle her şeyi planlıca değil, sınırsızca yaşamak istiyorum. Ben sana içten içe akarken, hatta içinde savaşları kazanıp o temiz yüreğini fethetmek istiyorum. Generalimsin, aşkının askeri olarak, bir dediğini iki etmeyecek kadar korkak, uğruna ölebilecek kadar da cesurum. Hayatta paylaşmayı bir kenara koy; dedirtmeden yaşatmak, yaşadıkça da mutlu olmanı istiyorum. Ben sensiz anları hiç sevmiyorum, senden uzak olmak bana koyuyor. Bekle dedin bekliyorum zaten; zaman dediğin akıp gitmiyor mu? Ömrümüzden ömür tükenmiyor mu?

Anlayacağın, bu hayatın kavgasını da seninle vermek istiyorum. Yenileceksem de seninle yenileyim. Aşkının gazisi olmak istiyorum. Senin kurşununla değil, sana gelen kurşunlara siper olayım… Öleceksem de uğrunda öleyim. Ben yazarak değil, gözlerinin içine bakıp delice, seni seviyorum demek istiyorum.

Aşkına amadeyim… Ben sendeyim, ben seninim. Ben seni seven biriyim.

Erdal BABÜR