Gömüyorum yüreğimi teker izlerine.
Bu bir hasrettir
İki dudağımın arasında.
Yol türküsüdür
Uzun…
Upuzun…
Nedir diye sorulmasın
Bilinsin
Adı hüzündür sevdanın
Adı özlemdir…

EsEs

Usta bana aşkı anlat nedir aşk
Duygusal insanları kobay seçen doğaüstü bir güçmü
Kalp yasalarında hükmü en ağırlaştırılmış suçmu
En çok tek taraflı yaşanıldığındamı cellada dönüşür
Yoksa kimlik ayırt etmeksizin vicdanlaramı üşüşür..

Usta bana aşkı anlat nedir aşk
Yaşamın hiç bir evresinde çözümlenememiş bir matematik sorusumu
Yoksa yalnızların kendini avuttuğu bir hayat kuruntusumu
Hep kötülerin yanındamı en önde saf tutar
Yoksa iyilerin savaşındada bulunurmu..

Usta bana aşkı anlat nedir aşk
Uyku tutmaz gecelermi yare söylenemeyen hecelermi
En zehirli dikenimidir hayatın yoksa en güzel meyvesimi
Yada boşuna kürek çektiğimiz bir hayal denizimi
Ben anlayamadım usta ne olur sen anlat bana…

Usta bence aşk şairlerin uydurduğu koskoca bir yalandı..
Ve korkarımki leyla mecnuna kainatın en büyük kazığını attı

Yazan : LONELYMAN

Benim hikayemde 15 yasimda basliyor. Öyle bir hikayeki nasil oldugunu ben bile anlamiyorum hala! 15 yasindaydim. O hem okul hem mahalle hemde apartman arkadasimdi.Baaslangicta sadece arkadastik ben öyle sanmistim sonra nasil oldu anlamdim kendini sevdirmeyi basardi..sevdim gercektende cok sevdim ama bunu ikimizde birbirimize söyleyemiyorduk.Bende kiz oldugum icin ondan bekliyorddum tabiki.1 sene sadece bakismalarla sevdigimizi söyleyemeden gecti.Bir sabah
kalktigimda beni baska birisi icin istemeye geleceklerini ögrendim, karsi ciktim, yalvardim ama dinletemedim.Gelenler zenginmis, beni mutlu edecekmis, parasiz hayat olmazmis….yalvardim yakardim ama karsi koyamadim babasiz da olmanin verdigi aciyla beni onunla nisanlandirdilar. Ölmek istedim ama yapamadim.

Peki o ne yapti gözlerime bakamadi artik,onu sevmedigimi düsündü sanirim. Ama ben yinede beni alir götürür diye bekledim ama olmadi. Dügün günüm(benim icin ölüm günüm) gelmisti artik.Dügüne gelmedimi diye düsüneceksiniz ,geldi cok uzun bir zaman sonra ilk kez görmüstüm. Sac sakal birbirine karismisti son kez gözlerimin icine bakti mutluluklar diledi ve gitti..

Benim icin hersey bitmisti artik,yanimda bir yabanciyla yeni bir hayata basladim.Seneler gecti cocuklarimda oldu ama onlar bana belki herseyi unutturdu ama onu asla.

Seneler sonra gördüm onu bana sadece “seni ne kadar cok sevdigimi söyleyemedim keske söyleyebilseydim´´ dedi.

Sonradan ögrendimki hic evlenmemis, hic unutmamis , bir gün sevdigini söyleyecegi günü beklemis.. Ah ne olurdu bu seneler önce olsaydi yanimda o olsaydi cocuklarimin babasi o olsaydi.

Para ile mutluluk olur diyenlere son sözüm.Eger kalbin bir baskasina ait ise dünyanin en zengini olsan ne fayda yine aglar kahrolursun.

Allah kimseyi sevdiginden ayirmasin!

Kucuktü, narindi, safti, dogaldi. Dünyadaki tüm güzellikler genc kizda vardi. Herkesi kendi gibi bilir vede öyle yaklasirdi insan iliskilerine. Nefret ve kinin ne demek oldugunu bilmezdi bile. Kimseye satasmaz ama herkes ona satarsirdi ama o bunun bilincinde degildi. Belkide bilincindeydi ama kimseye belli ettirmiyordu. Kimse onun güzelligini, safligini, basarisini, dogalligini cekemezdi. Herkes onun gibi olmak ister,ama olamazdi. Köydeki tüm genc kizlar, plan yapardi, bütün gün. Acaba genc kizin naamina nasil leke sürelim, nasil onu hayata küstürelim, nasil celme takalim diye.

Ama kizin aklinin ucundan bile gecmezdi, arkadas sandigi kisilerin celme takmak istedikleri, hayata küstürmek istediklerini. Cünkü onlarin kendi gibi olduugnun düsüncesindeydi genc kiz. Hic bir insan icin art niyet tasimazdi. Yikici degilde yapiciydi daima. Genc kizin kendi bildigi gibi bi tane kiz arkadasi vardi. Sadece ona gider, sadece onunla paylasirdi baskalarinla paylasamadklarini. Nede olsa on senedir taniyordu bu arkadasini. Arkadasi her kiz gibi imreniyordu genc kiza, hep onun gibi olmak istiyordu ama kimse onun gibi olmak istese bile olamiyorlardi. Sadece istemekle kaliyordu. Arkadasi ona karsi “Dost” gibi gözükse bile, diger kizlar gibi bir acigini yakalamak icin pesindeydi. Genc kizin iki dudak arasindan cikacak lafa bakiyordu ádeta. Herseyine can kulaginla dinliyor gözüküyordu ama aslinda bir acigini bulmak icindi arkadasligi.
Gel zaman git zaman bunlar daha iyi bir arkadaslik olusturdular.

 O kadar iyi anlasiyorlardiki genc kiz asik oldugunu bile paylasmisti arkadasi sandigi kiz ile. Arkadasi cok sevinmis gözüksede, arkasini döndügünde yüzüne hain bir gülüs gelmisti. Genc kizi sordu sorusturdu sansli oglanin kim olduguna dair. Genc oglanda kiz gibi saf, temiz, kimseye satasmayan biriydi. Genc kiz gibi oglanda simdiye kadar kimseye gönül vermemisti. Bir ilke adim atacakti ikiside. Genc kiz ama asla söylemiyecekti oglana olan sevgisini. İlk adimin oglandan gelmesini beklemekteydi ama oglan böyle bir adim atmak icin cok ama cok utangacti.
Genc kizin arkadasi, oglan ile konusucagini vede onlari birlestirecegini söz vermis durumdaydi. İlk basda genc kiz buna karsi cikmis ama arkadasinin israrlarina fazla dayanamayip kabul etmisti. Arkadasi aslinda haince bir plan icindeydi. Ama kim bilebilirdiki bunu.
Genc kiz arkadasiyla üc ay boyunca görüsemiyordu. Nedeninide anlamakta zorluk cekiyordu. Ne yaptida genc kizla konusmak ve görüsmek istemiyordu? Niye her seferinde genc kizi atlatip, zamani olmadigini belirtiyordu? Genc kiz merak icindeydi, sevdigi kisi arkadasinin dediklerine ne gibi bir yanit verdi diye. Arkadasini ariyor ariyor fakat yanit alamiyordu.
Haftalar gecmis, günler gecmis, günler birbirini kovalar olmus ama genc kiz arkadasindan hic birsey duyamaz olmus.
İki ay sonra eve mektub gelir, genc kiz mektubu alir vede heycanla mektubu acmaya calisir. Genc kiz donmustu. Gözlerini bile kipirdatmiyordu. Sanki genc kizin dili tutulmustu. Ailesi artik genc kizi ordan oraya salliyordu yoksa ayilmaya niyetli degildi.
Mektup görünümlü zarfin icinde davetiye vardi. “ D Ü G Ü N “ davetiyesi.
Gelin en iyi kiz arkadasi idi. Damatta ilk gönül verdigi kisi. Soka girmisti ádeta. Ne yapicagini sasirmisti. Genc kizin hayatindaki ilk darbeydi bu. Sahtekarlik, yalancilik, iki yüzlülük ile ilk defa karsi karsiyaydi. Bir kac saat durulduktan sonra genc kiz iki tane mektub yazmaya karar vermisti. Biri arkadasi sandigi kiza, digeride gönül verdigi erkege.
Yazmaya basladi genc kiz:

Sevgili can dostum, herseyimi paylastigim sahis!
Seninle cok güzel günler gecirdik. Biliyorum senin icin
hic iyi günler degildi cünkü sende digerleri gibi benim
acigimi yakalamak icin arkadaslik kurdun. Bunun farkindaydim.
Ama senin gibi basarili olup bunu belli etirmemeye
baktim. Nitekim basardimda sanirim. Simdiye kadar
yasadigim hayat bana sunu ögretti. mutlu olmak, zeki olmak,
saf olmak, dogal olmak, basarili olmak bu zamanda pek
iyi görünümlü birsey degil. Biliyordum senin arkadasligin
sadece acigimi bulmak icin oldugunu, bile bile söledim o kisiyi
sevdigimi, cünkü biliyordumki senin gibiler hayatimda oldugu
sürece ben mutlu olamayacam. Ve nitekim mutlu olabilecegim
diyara gidiyorum . . .

Sevgili Sevgilim!
Biliyorum sasirdin sana sevgilim dedigim icin, fakat aramizda
engel olmasaydi cok mutlu olacaktik vede belkide iki sevgili
olacaktik. Ama maalsef olamadik.Ama sen genede sevgilim,
askim, bitanem olarak kalicaksin.İlk sevdigim insandin sen,
bunu bu mektubumda berlitmek istiyorum cünkü biliyorumki
senin hic bir haberin yok seni sevdigimden. Safliligimi kullanip
sevgine, askina mahrup birakildim.Seni benden alanin cani sagolsun.
Sana, beni kandiran, hayallerimi yikan, sahtekarlikla karsi karsiya birakan
Arkadasimla mutluluklar dilerim. Ömrünüz boyu insallah mutlu
olursun, cünkü sen buna laik bir insansin. . .

Genc kiz saatler boyunca hem agladi hem yazdi. Mektub siril siklam olur birsey belli olmasin diye yeni bir kagida yeniden baslardi. Bu olay genc kizi cok degistirmisti. O kadar degistiki ne zaman ne yapicagi belli degildi genc kizin. Ailesi deli deli hareketlerinden korkak bir sekilde geriye cekilmis karsidan bakiyordu. Genc kiz mektubu aldi, davetiyeyi aldi, ceketini giyip evden cikdi. Genc kizn yolu dügün salonunu boylamisti. Gözleri gitme, ama kalbi git diyordu. Bir yandan onlari öyle görmek istemiyordu ama bi yandanda böyle yasiyamicakti. Genc kizin adimlari oldukca hizlaniyordu vede sonunda gelin ve damati gördü. Aglama krizine girdi genc kiz. Zorda olsa elinde sonunda müzigi kapattirdi. Allahdan daha yeni girmislerdi. Daha ilk gelin & damat dansinda buyurmuslardi. Arkadasi genc kizi görünce kip kirmizi olmus vede müzigin dvm calmasini istiyordu ama genc kiz tekrardan durdurdu müzigi. Ayri ayri mektuplari verdi ellerine vede sesli okumalarini istedi. İlk önce kiz arkadasinin okumasini istedi. Arkadasi okumaya basladi. Her yeni bir satirda genc kizin arkadasina “Yuuu” laniyordu, vede arkadasi artik yerin dibine girmis vede son satirlari okuyamiyordu bile. Genc oglan mektubu okurken sesi titremeye baslamisti. Mektubun sonlarina dogru oglan kendini tutamayip aglamaya basladi. Genc kiz bir kac dakika arkadasinla bakisti vede tabanca sesiyle hayata gözlerini kapadi.

Dünyanin en mutlu cifti?
Soru : Dünyanin en mutlu çifti kimlerdir?
Cevap: Adem ile Havva.

1- Adem’in de Havva’nin da kaynanası olmadı.
2- Adem de Havva da aldatılmaktan korkmadı.
4- Adem: “Arkadaslarımla maç yapmaya gidiyorum” diyemedi.
5- Havva kız arkadaşlarını eve toplayıp akşama kadar dedikodu yapamadı.

6- Adem hiçbir zaman poker partisine gidiyorum deyip, gecenin bir köründe eve sarhoş gelemedi.
7- Adem hiç uzun iş görüsmeleri için yurt dışına gidemedi.Gitse bile gittigi yerde otel odasında kalamadı.
8- Sevgililer Günü’nü unutmaktan dogan kavgalar çıkmadı.
9- Randevulara gecikince trafigi bahane edemediler.
10- Yüksek gelen faturalar nedeniyle tartışmadılar.
11- Özel günlerinde birbirlerinin sevmedikleri arkadaşlarını davet etme gibi bir ihtimalleri olmadı.
12- Adem hiçbir zaman Havva’ya “Sen bu dünyada gördügüm en güzel kadınsın” derken yalan söylemedi.
13- Hiçbir zaman röntgenleyen var mi? diye tedirginliğe düşmediler.
14- Onlar enflasyon canavarıyla hiç tanışmadılar. Birikimlerini batırıp,alacak bankacılarla da hiç karşılaşmadılar.
15- Onlar mutluydular. Çünkü, ne sayıma gerek vardi, ne de sayılmaya.
16- Hiçbir zaman birbirlerinin yüzüne telefonu kapatamadilar. Telefonda kavga da etmediler.
17- Hiçbir zaman siyaset-politika konusunda dil, din, ırk tartışmasına girmediler…
18- Havva hiçbir zaman kıyafeti ile Adem’i çileden çıkartmadı.
19- Hiçbir zaman Havva, “Beni en son ne zaman sinemaya götürdün, en son ne zaman dışarıda yemek yedik” demedi.
20- “Senden baska gül koklarsam namerdim” lafı da gerçekti ve Havva da bunun dogru olduguna emindi.

BIR GÜN CAN SIKINTISINDAN GEZIYE CIKTIM DISARI GEZDIM SAATLERCE SOKAKLARDA.KARSIMA CIKAN BIR ERKEK BANA BIRSEYLER ANLATMAYA BASLADI.BEN ILK ÖNCE ONUN DILSIZ OLDUGUNA INANMADIM AMA SONRA HERGÜN BULUSUNCA ANLADIMKI KONUSAMIYORMUS. BIR KAZADA OLMUS NE OLMUSSA..ARADAN 2 HAFTA GECTI BIZ TABIKI HERGÜN BULUSTU ONA COK ALISTIM ONU COK SEVMEYE BASLAMISTIM TABIKI BIR KARDES BIR DOST OLARAK:ONAHERSEYIMI ANLATIYORDUM ODA TABI BANA KAFASINI SALLIYORDU:
5 HAFTAMIZDA BANA BIRSEYLER YAZMISTI VE ONU BIR COCUKLA BANA GÖNDERDI AYNI FILIMLERDEKI GIBI:
MEKTUBUN ICINDE SENI HERZAMANKI BULUSTUGUMUZ YERDE BEKLIYORUM DEDI:
BENDE GITTIM TABI,GITTIGIMDE ELINDE 50 GÜL CICEGI VARDI HEPSINI ELLERIME SIKISTIRDI,
BENDE KABUL ETTIM AMA O GÜLLERLEN NE DEMEK ISTIYOR ANLAMADIM; SONRA BANA IKINCI BIR MEKTUB VERDI;ICINDEDE
SENI SEVIYORUM YAZIYORDU ,AMA SADECE BU DEGIL TABI
IKI SATIR DAHA BIRSEY YAZIYORDU VE BEN ONU OKUYAUNCA BÜTÜN HAYALLERIM YIKILDI SANKI BÜTÜN DÜNYAM SÖNDÜ,
MEKTUBUN SON KISMINDA BEN KÖYÜME GIDIYOR AILEMLEN BIR DAHA GÖRÜSEMICEZ DIYE BIRSEYLER YAZIYORDU,
ONUN GÖZLERINE BAKIYORDUM YASLAR AKIYORDU ONUN BANA ASIK OLDUNU BILMIYORDUM BEN SADECE ARKDAS OLDUGUMUZU SANIYORDUM AMA MEYERSEM ÖYLE DEGILMIS,
ELIMI SON KEZ TUTTU SON KEZ GÖZLERIMDEN AKAN YASI SILDI SON KEZ ELINI KALBIME KOYUP GÖZLERIMIN ICINDE BAKTI;
VE HIC ARKASINA BAKMADAN GITTI:
O ANDA BENLIGIMI KAYBETTIM BEN BENMIYIM DEDIM,AYAKLARIM YERDEN KESILDI ARKDASINDAN BENDE SENI SEVIYORUM DIYEREK BAGIRMAK ISTEDIM AMA NEDENSE BUUNU KALBIM KALDIRAMADI.
EVE GITTIGIMDE BENDE ANLADIMKI BU DOSTLUK DEGIL ASK MIS ONA O KADAR BAGLANMISIM KI O ANDA ANLADIM.AMA ARTIK IS ISDEN GECMISDI O GITMISDI VE BIRDAHA DÖNMÜCEKDI.KESKE GERI DÖNSEYDI KESKE ZAMANI GERIYE CEVIRE BILSEYDIM KESKE O GECEYE DÖNSEYDIM.HERSEYI COK GEC ANLADGIM ICIN COK PISMANIM.

Genç kız hayata yeni yeni atılıyor ve hayatın zorluklarıyla adetaboğuşuyorken,birden hiç hesapta olmayan “aşk” çalıvermiş kapısını.genç kız ne olduğunu anlayamadan gönül sarayına kabul edivermiş tanrı misafiri olan beyaz atlı prensini.genç kızın ilk başlarda hiç tatmadığı ama tadını aldıkça da vazgeçemediği bu mutluluğu uzun süre devam etmiş.hatta öyleki üstesinden gelmek zorunda olduğu sorunlar bile artık sıradanlaşmış onun için.hiç birşeyi dert etmiyor hayata sadece güzel olan yanıyla bakıyormuş.bu durum elbette böyle sürüp gitmemiş.her güzel şeyin olduğu gibi bu genç kızın da mutluluğunun sonu iyiden iyiye hissettirmiş kendini.genç kızın aşkı geçen zamanla beraber “nedenlerle ve ne zamana kadarlarla” şekillenmiş gönlünde.aklının almadığı şeyler oluyormuş genç erkek eskisi gibi yakın değilmiş genç kıza öyle bir çıkmaza girmişlerki genç kız çoğu zaman üzülmemek adına artık genç erkeği görmek bile

istemez olmuş.genç kız defalarca kez ilişkisine şans vermek adına sorunları ortadan kaldırmak için genç erkekle konuşmayı denemiş ama her defasında genç erkeğin tepki vermesinden korkmuş.bigün genç kız tesadüfen genç erkeğin kendisini aldattığına şahit olmuş hemde gözleriyle.genç kız üzüntüyle şaşkınlık arası bocalayıp dururken ve çarelerin artık onu tamamen terkettiğini düşünürken bu sefer “umut” çalmış kapısını ve demiş ki genç kıza”seviyorsan bekle güzel kız, sevildiğin kadar sevilmişsen zaten döner gelir”demiş…genç kız bi müddet istemeye istemeye bırakmış işin peşini ve genç erkeği tanımadan önceki günlerine geri dönmüş.aradan uzunca bi zaman geçtikten sonra bu kez kapısını hiç ummadığı biri çalar.genç kız kapıyı açıp karşısındaki insanı görünce saldırmamak için kendini zor tutar bu insan bi zamanlar sevgilisiyle bir olup sevgilisinin kendisini aldatmasına sebep olan kilit kızdır.kız genç kıza “merhaba” dediği anda genç kızbağırıp haykırmaya ve ona burayı terket demeye başlar ama kapıdaki gizemli kız genç kıza konuşması gereken şeylerinin olduğunu söyler genç kız onu dinlemez bile gizemli kız son bi hamleyle genç kıza “bende sana ait bişey var ve emin ol beni dinlediğine pişman olmayacaksın iyi düşün” der.genç kız öfkeyle “sende bana ait bişeylerin olması da ne demek bu ne saçmalık böyle nedir niyetin” der kız son kez “iyi düşün ona göre kararını ver” der.genç kız kafasını toparlamak adına gizemli kızı içeri alır ve ona “hemen anlat ne anlatacaksan” der. gizemli kız bi müddet susar ve “çok mu sevdin onu” der. genç kız “neden soruyorsun alay edip eğlenmeye mi geldin” dediğinde gizemli kızdan beklemediği bi cevap alır “emin ol onun sevdiği kadar sevememişsindir” der kız ne olup bittiğini anlamadan elinde bir mektup bulur gizemli kız genç kıza “sus ve sadece oku” der.genç kız mektubu okumaya başladığında beyninden vurulmuşa döner mektup “bebeğim” diye başlar genç kızın hayatında genç kıza kimse genç erkekten başka bebeğim dememiştir ve genç kız mektubun sevdiği insandan geldiğini hemen anlamıştır.genç kız elinden mektubu bianda düşürür ve ilk andan itibaren kendisini esir alan duygu seline
daha fazla dayanamayarak ağlamaya başlar kendine gelir ve mektubu okur

“bebeğim,,,

ne çok anlamsızdır değilmi sen bu mektubu okuduğunda ben çook uzaklarında olacağım demek inan bigün bu cümleleri aşkımıza hitaben sana kuracağım aklımın ucundan bile geçmezdi fakat anladım ki hayat bize böylesi ince hesapların muhasebesini tutturamayacak kadar gerçeğin ta kendisiymiş yaşarken öğreniyor insan. bu sana ilk vedam değil senden ilk gidişim de değil ama üzülerek söylüyorum ki son vedam ve senden son gidişimdir bebeğim.şimdiki ayrılığıma alışman daha kolay olsun diye, ilk ayrılışı hiç haketmediğin şekilde gerçekleştirmek zorunda kaldım affet beni bebeğim.ardımda gözü yaşlı bir sevgili bırakmaktansa beni en azından ölene dek nefretle anacak bir insan bırakmak daha kolayıma geldi.o gün benimle beraber gördüğün insan şuanda benim ölmeden önceki son isteğimi yerine getirmek adına yanında ölümün bana gelmesini beklemek istemediğim ve ölüme kendimin gitmek istediği anlarda sadece o desteği ve sevgisiyle kısacık ömrümde hayata bağlayan tek dostumdu.böylesi iğrenç bir oyuna ben razı ettim onu benimle birllikte onu da affet bebeğim.evet şimdi çok uzağındayım ama aslında hiç olmadığım kadar da yakınındayım.yokluğumun ardından üzülme sakın hayata olan inancın yitip gitmesin benimle beraber.eğer ruhumun sana dair acılarından kurtulmasını istiyorsan gözlerdinden akacak olan tek damla yaş hüzünden değil sevinçten olsun…seni tanıdığım ilk günden son nefesimi verene kadar seni hep sevdim
hoşçakal bebeğim”…

genç kız dünyası adeta başına yıkılmış gibi hissediyordu kendisini sonra kendine geldiğinde herşeyi olduğu gibi dinledi gizemli kızdan.
ve bugün…
aradan yıllar geçmiş olmasına rağmen hayat genç kıza tüm monotonluğu ile hükmetmiş ama genç kızı asla genç erkeği unutturacak kadar esir almayı başaramamıştır.genç kız bugün bile sevdasına ilk günki gibi sahip çıkmış ve her geçen günle zamana inat hep sevmiştir.ve bir zamanlar sevgilisinin zor zamanlarında yanında olan insanı ve gene bi zamanlar sevgilisinin aldatmasına sebep olduğunu düşündüğü gizemli kızı da hayatında dostu bilmiştir artık.her gün bu iki dost genç erkeği mezarında ziyaret ederek onun ruhunun şad olmasına vesile olmuşlar ve genç erkeğin mezarında rahat rahat uyuduğunu düşünerek genç erkeğinde isteği doğrultusunda mutlu mesut yaşamışlar

NOT=masal tamamen alıntıdır
kaynak=içinde yaşanılan hayatın ta kendisi
bknz= türlü türlü insanların türlü türlü acı yaşanmışlıkları
acılardan hüzünlerden ve gözyaşlarından arınmış bir ömür diliyorum sizlere

Seneler önceydi…
Denizaltında görevli asker, Çanakkale’de yaşayan bir kıza sevdalanmıştı.
Evlenmek için askerliğin bitmesini bekliyorlardı. Asker Çanakkale boğazından geçecekleri zaman yavuklusunu arıyor ve tahmini geçiş saatini bildiriyordu. Sehir genellikle gece oluyordu. Çanakkale yakınlarına gelindiğinde asker, komutanlarından ricada bulunarak köprü nöbetini alıyor ve sevgilisiyle haberleşme ışığıyla mesaj gönderiyordu. Kız da saat kaç olursa olsun elinde bir fenerle denizaltından gelen mesajı yanıtlıyordu.

Akdeniz’deki bir tatbikattan dönmeden önce sevdalı asker yine nişanlısını aramış, sabaha karşı 03:00 sularında Çanakkale boğazından geçeceklerini bildirmişti. Kız, elinde feneriyle sahile çıktı. O sırada denizaltı konvoyunun ikinci gemisindeki komutana güverte subayından bir mesaj geldi. “Komutanım, sahilden ışıklı mesaj gönderiyorlar, ne yapalım” !!!!

 Komutan, mesajın yarım saatlik mesafeyle önlerinde seyretmekte olan denizaltındaki genç askere gönderildiğini anlamıştı. Çünkü bu”Pırıltılı” aşktan neredeyse bütün filo haberdardı. Gemi Komutanı “Bizim deli kız geç kalıp denizaltıları karıştırdı herhalde . Ama yanıt vermezsek de sevdiğini merak eder.” Diye düşünüp güverte subayına sordu:” Ne mesaj gönderiyor?” Subay “Seni seviyorum diyor efendim” diye yanıtladı. Komutan hiç tereddütsüz emrini verdi: “İyi, sizde şöyle mesaj geçin: Ben de seni seviyorum. Ebediyete kadar…”

 kızın mesajını ulaştıramadığı denizaltının ismi Dumlupınar’dı. Ve bu mesajdan 25 dakika önce Nara burnu açıklarında Naboland isimli İsveç bandıralı şileple çarpışarak batmıştı. Şehit olan 81 denizcinin arasında kızın sevdalısı olan askerde vardı. Kız, bu acıya dayanamadı ve hayatına son verdi..
Çanakkale’liler bazı geceler sahilde sahipsiz bir fener ışığının bir aşağı bir yukarı gezindiğini söylüyorlar
“Ebedi aşkın ışığı” olarak…

17 yasındaydım seni tanıdıgımda hani ilk görüste aşk derlerya,iste benimkide öyle olmustu.sen bir arabanın icinde bense kapının önünde oturmus etrafı seyrederken,birden göz göze geldik.icim ürperedi,kalbimin atısları degisti.
o gunden hep gelmeni bekledim.her yolunu gözledgimde geldin.bir gün yolumu kesip numaranı verdin ve aramanı bekliyorum dedin. o gece heyecandan sabaha kadar uyumadım. artık sadece hayalerimde degil,hayatımdaydın da.senden baska bisey düsünemez hale gelmistim.iste o zaman askı tanıdım.annem ilişkimizi ögrenmis,dısarı cıkma yasagı koydu.seni göremez olmustum,günler cehenem gibiydi.sen sabahın 5 inde kapının önüne geldin,ben pencereden atlayıp sana . o an degil annem,dünya umrumda degildi.aylar su gibi aktı.ben izmire okuluma döndüm,sen foca ya egitime.görüsmelerimiz aynı hizla devam etti,annem artık seni kabulenmisti.cok mutluydum ta ki o telefona kadar.telefonun ucundaki ses o benim erkek arkadasım aramızdan cekil diyordu.duyduklarıma inanamadım;o bunu yapamazdı,yapmazdı.ama yanılmıstım bir baskası icin cekip gitmisti.

kendimi derslerime veremez olmustum,hayatım alt üst oldu.eve kapandım okula gidemez oldum.ve boylelikle okul hayatım da bitti.gelecegimi,askımı herseyimi yitirmistim.yasamak icin hic bir sebep bulmazken bu sıkıntı beni hastanelik etti.ilaclar,serumlar ama hicbiri icimdeki acıyı dindiremedi.herseye ragmen hayat devam ediyordu,hayatın bir yerinden tutmak zorundaydım.zamanla degismeye basladım,tam bir genc kız oldum.kimseyi hayatıma sokmuyacaktım ama olmadı.ve kalbimi birine actım.onunla beraberken bile fotorafın cüzdanımdaydı,yırtamazdım.o da senin gibi cıktı,yine baskası girmisti aramıza .bu sefer gucluydum,sogunkanlı davrandım.ondanda ayrıldıktan sonra kimseye güvenmedim.artık darbe yiye yiye darbe atmayı ögrenmistim kşmseye acımıyordum.ben aglatıyor,acı cektiriyordum.biz zamanlar gelinlik hayaleri olan,üniverste hayaleri olan,hayatı hep iyi yönleriyle goren gören kız kayıp olmus gitmisti.sevgiye hasretim artık hayatım böyle sürüp giderken yıllar sonra karsımdaydın.evlenmistin,bir kizin olmus kiminle evlendgini merak etmistim sormak istedim yapamadım.gözlerimde kalan son bir yas damlalarını yine senin icin akıttım.mutlu ol ama bana yasatıklarını yasadıktan sonra…

Çarpıcı bir hikaye,çok uzun ama bi okumaya başlayın bırakamazsınız.SEVGİNİZ DAİM OLSUN!

Hava yağmurluydu.Okula sırılsıklam gelmiştim.Okulun en yakışıklı ve gözde erkeklerindendim. Bir kızla en fazla bir hafta çıkıyordum. Aşk sadece kelimeydi benim için. Adı vardı kendi yoktu. Cafe ye gider hesabı da o bir haftalık sevgililerime ödetirdim. Seni seviyorum bir tanem gibi laflarla başları dönerdi hepsinin. ayrılırken de hep aynı masal…..yaaaa ben soğudum senden…eskisi gibi sevmiyorum seni galiba …. en iyisi ayrılmak…. sonrada kız ağlayarak gider bende kıs-kıs gülerdim arkasından. İnsan aldatırdım yani. Ta ki o yağmurlu sabaha kadar. Sırılsıklam olmuştu elbiselerim.Geç kaldığımdan hoca almamıştı beni derse,kantinde bekliyordum ders saatini.O sırada yanıma Sıla geldi. Yüzünde ufakken geçirdiği kazadan kalan kocaman bir yara vardı.Durumları iyi olmadığı için ameliyatta olamıyordu.Acırdım ona. Herkes bir yerlere eğlenmeye gider Sıla gidemezdi. Utanırdı,hep başı aşağı doğru eğilmiş vaziyette yürürdü.Yaralı yüz diye alay ederdi herkes onunla.Ağlamazdı,kalkar gider ve geldikten sonra yüzünde ağladığını belli eden bir şişlik olurdu.Ben asla alay etmemiştim onunla… ama Sıla yı savunmak için hiçbir şeyde yapmamıştım,yapmıyordum.

O da derse geç kalmış benim gibi.

-selam Burak nasılsın ……dedikten sonra oturdu yanıma.Yüzü her zamanki gibi yere eğikti.Bana bakmıyordu utanıyordu belkide.

-çay istermisin benden ….diye bir soru yönelttim

-iyi olur Burak dedi.Kalktım ve çayları alıp geldim.Yerime oturdum elindeki bir hırkayı bana uzatıyordu.

-bu nedir sıla

-hırka yaa … ıslanmışın üşürsün belki giy kimse görmez bu saatte seni zaten kantin boş ….dedi.Görseler ne olacaktıki.Sılaya bu sözü ifade eder gibi baktım.Bakışlarımdan anlamış olacakki…

-Alay ederler…

-Benimle mi?

-Hayır benimle….

Neden böyle bir düşüncesi vardı sılanın.Üstü ıslanmış bir arkadaşına yardım etmek kadar doğal bir davranış olamazdı.O ise hayatın akışı içerisindeki bu basit hareketin ne kadar yakışıksız karşılanacağını düşünmekle meşguldü…

-Neden alay etsinler ki sıla bana yardım etmek istiyorsun sadece…

Yere bakan gözleri bana doğru yöneldiğinde anlatacağında bir fevkaladelik olduğunu sezinlemiştim.Her zaman olduğu gibi kurtarın beni der gibiydi sıla paslı bakışlarıyla.Yüzüne değen saçlarını elleriyle toplayıp kederini ifade eden bir iç çekişin ardından….

-Şansını büyük yerlerde arıyorsun…Burak sana bakmaz…asılma ona boşuna…diye alay eder sınıftaki güzel kızlar…

-Güzellik ne ki?

Hiç bakmadığı kadar içten baktı bana.Yanıma oturduğundan bu yana geçirdiğim ruh bunalımı katlanarak devam ediyordu.Kendimden utanıyor nedenini bilmediğim bir pişmanlık sarıyordu bütün bedenimi.Aklımın karmakarışık haline eşlik ediyordu amaçsız bakışlarım…boşlukta gibiydim.Sılanın bakışları gözbebeklerime değdiği anda ikiye katlanmıştı bu durumum…

-Bende olmayan şey…

Sustum.Söyleyecek hiçbir şeyim kalmamıştı çünkü….aklım bana verdiği hırkadaydı…ona bakarak söylediği sözün derin manasını kavramaya çalışıyordum

İlk defa karşılaştığım bir durumdu.Hiç kimse hariç olmamak üzere bana böyle bir yakınlık göstermemişti.Sağol diyerek giydim hırkayı.Hakikaten üşüyordum da.Teşekkür ettim sılaya.Bir şey değil derken bile başı yere dönüktü.Acıma duygularım doruk noktasına çıkmıştı artık.Hep başı yerde olan bir insan karşımda durmuş vicdani muhasebelerimi allak bullak etmişti.Bir anda kendimden utandım o güne birlik aşklar trafiğimden başımı kaldıramamıştım ki bu gerçeği göreyim.Güzelliğe dalıp giden insanların görmezden geldiği iç güzelliğinin en akla geleniydi benim için Sıla.Ama hiç kimse ona bu açıdan yaklaşmaz asla madalyonun öteki yüzünü merak etmezdi.Her insan bir özürlü adayıdır diye bir ses çınladı bedenimin duvarlarında…

Sevgilin var mı diye bir soru çıktı ağzımdan .Belki de aklımdan geçirip hiç düşünmeden söylenen bir sözdü.Gene başı eğik cevapladı sıla bu sorumu keşke cevaplamaz olaydı….

-benim gibi biriyle kim çıkar Burak amacın dalga geçmekse….

-hayır sıla hayır dalga geçmek için sormadım..

-yok Burak ben yaralı yüzüm benimle kimse çıkmaz…

Sevgi bu muydu.Aşk bu kadar basit miydi.Benim gibi güne birlik aşk trafiğinin içinde kaybolup gitmiş birinin bunları düşünüyor olması şaşırtıcıydı gerçektende.Sevdiğin aşık olduğun dünyalar güzeli bir kadınında başına pek tabi olarak sılanın geçirdiği kaza gibi bir olay gelebilirdi.Onunda yüzünde bir yara izi oluşur o güne kadar güzellikleriyle övündüğün kadına bakamaz olabilirdin yüzündeki çirkinlikten dolayı.Güzelliği gittiği an onu sevmekten vazgeçebilir miydin.Eğer vazgeçersen bu onu aslında sevmediğin anlamına gelirdi.

O an anladım her şeyi.Biz sadece dış görünüşle aşk yaşayan zavallı insanlardık.Bende en baştaydım üstelik.Sadece ambalajına bakarak marketten bir ürün almaya benzer bir durumdu bu.Ambalajı süslü ise çek bir tane…

-neden çıkmasın sıla…sen…sen….

kilitlenip kalmıştım. Çünkü gözünde iki damla yaşla yüzündeki yarayı işaret ediyordu.Bu sefer ben eğdim başımı.Ağlamak istedim ağlayamadım.Zil sesi böldü muhabbetimizi.Hadi sınıfa gidelim der gibi birbirimize baktık ve ağır adımlarla sınıfa doğru yollandık…

Sınıftan girdiğimizde herkes sınıftaydı dışarıda yağmur yağdığından bahçeye çıkmamışlardı.Sıla sınıfa girince hep birlikte şeytani bir tebessüm attı erkekler.Bir şeyler olacağını sezmiştim.Sıla gene başı yerde sırasına geçti,bu sırada sınıfın en fırlama(ne demekse artık) şahsiyeti kerim tahtaya çıktı ve konuşmaya başladı..bense 2 metre ilerisinde onu dinliyordum…

-evet arkadaşlar kerim Konyalı sinema prodüksiyon şirketi gururla sunar…

-Dedi ve elinde dürülü duran kağıdı açtı.Al pacino nun yüzünde yara izi olan bir mafya babasını canlandırdığı scarface yani yaralı yüz filminin posteri idi bu.O an sılanın bakışlarına şahit oldum.Canımı al rabbim der gibi baktı.Etrafta umarsızca gülenlere bakıyor başını bir bebek masumluğunda yere eğiyordu.İlk defa gözyaşları sınıftayken süzüldü gözlerinden.Elinle insanlara fark ettirmeden yanaklarını nemlendiren yaşları silmeye uğraşıyordu.Çevresinde ona gülen insanların zevki bu yaşlarla ikiye katlanmıştı adeta….Kerim in sesi yankılandı sınıfta…

-başrollerde al pacino ve onun yaralı yüzlü eşi Sıla duvarcı..

Sınıf gülme sesleriyle yıkılıyordu.Etrafına acınacak gözlerle baktıktan sonra sınıftan koşar adım dışarı çıktı Sıla.Düşünmeden Kerime doğru yöneldim herkes pür dikkat bana bakıyordu

-Çok komiksin…ama bak bu daha komik diyerek…yüzüne sağlam bir yumruk yapıştırdım.

Herkes şaşkındı bana bakıyordu.

-hepiniz zavallısınız lan…geri zekalılar…gülsenize-gülsenize..

Diye bağırmaya başladım sınıfta

Herkes bana bakıyor ama kimse cevap veremiyordu.Kerim elinde az önce yumruk attığımdan dolayı acıyan yanağını tutuyor ve pişman olmuşcasına yere doğru bakıyordu…

Sonra elimde sılanın bana az önce kantinde verdiği kazak dikkatimi çekti.Bana hiç kimse hariç olmamak üzere hiç kimsenin yapmadığı iyilik olarak adlandırmama sebep olan kazak…

Hemen koşarcasına dışarıya fırladım sılanın peşinden gitmek için.Okulun dar koridorunda teneffüste koşturan öğrencileri yararcasına biraz ilerideki pencereye yöneldim.Dışarıda bardaktan boşalırcasına yağan yağmuru izleyen öğrencilerin olduğu pencerenin önünde durdum.dışarıda sılanın bahçe kapısından çıkmakta olduğunu gördüm.Hemen peşinden gittim okulun dışına çıktım..Biraz bakındım etrafıma bu yağmurun altında bir banka oturmuş ağlıyordu.Usulca yanına iliştim bakışlarını her zaman ki gibi yere odaklamıştı.Siyah saçlarından süzülen yağmur gözlerinin baktığı noktada gözyaşlarıyla karışıyordu

Koluna girdim ve üstü kapalı olan bir çardak altına götürdüm onu.Yağmur sırılsıklam etmişti ikimizi de.O ise hala ağlıyordu.Bana baktı bir an ve konuşmaya başladı

-neden Burak neden herkes benle dalga geçiyor…onlarda bir kaza geçirirse ve böyle olurlarsa nasıl olur merak ediyorum

-onlar zavallı sıla …zavallı takma sen onları

-bende çok güzeldim…bende onlar gibiydim…orta son sınıfta geçirdiğim kazadan sonra yüzümü arabanın kırılan camları paramparça etti.Annemle babam öldü zaten o kazada bir ihtiyar anneannemle kaldım.Çok iyi biridir melek gibidir.Beni tek seven kişi o.Geceleri dizlerine yatarım sever beni güzel kızım güzel kızım diye.Sen bilirmisin Burak herkes yukarı bakarken yüzünün çirkinliği gözükmesin diye yere bakmayı.Bilmezsin elbet ne bileceksin.

Ağlıyordu.Yağmurdan bile hızlıydı gözyaşları.Tanıdığım en iyi insan olduğuna karar verdim o anda onun.Aslında yarası olmasa belki de çok güzel biriydi.

Bir anda başını omzuma yasladı ve ağlamaya devam ediyordu

-yanlış anlamazsın değil mi Burak dedi.

-hayır sıla rahatsız olmam …

Ağlamaya devam ediyordu ve başı omzumdaydı .Sayıklarcasına bir şeyler mırıldanıyordu.Neden bende güzel değilim Allah’ım neden gibisinden laflar söylüyordu.İlk defa bir kız boynuma yaslandığı zaman içim ürpermişti ama bambaşka bir durum sanki-sanki ölesiye aşık olduğu kız yaslamıştı omzuma yüzünü.Elimi omzuna atmak geldi ve yaptım da elimi omzuna koydum onun.

-ben senin yanındayım sıla …yanındayım dedim….

Sıla yüzüme döndü ve konuşmadan her şeyi anlatan bir bakış attı.Çok akıllıydı sıla okulun en çalışkanıydı.Öss’ye 3 ay vardı ve herkes ondan derece bekliyordu.Yüzünden eksilten Allah ona akıl ve ruh güzelliği vermişti.Konuşmaya başladı sıla

-her hafta bir kızla çıkmak nasıl bir şey

-kötü…dışarıdan göründüğü gibi değil yani

-benim hiç sevgilim olmadı.Ortaokulda ben yüz vermezdim erkeklere Allah benden yüzümü aldıktan sonrada onlar bana.Nasıl versinler karşılarında…karşılarında……….ağlaması hızlandı yutkundu ve ağzından çıkmayan o cümle çıkıverdi bir anda….karşılarında bir yaratık görüyorlar

-öyle deme sıla güzellikte Allahtan çirkinlikte sabret….ne biliyorsun belki senide seven birileri vardır

-beni kim sever be Burak

O an düşünmeye fırsatım yoktu.Hayatımda gördüğüm en iyi insandı.Evet yüzünde yara vardı ama bana ne…. diyordu bir ses bana ne….O an yüzüne baktım yara görünmüyordu.Karşımda güzeller güzeli biri vardı sanki.Aşık mı olmuştum yoksa ona.Hayır hayır olamazdım nasıl olur ben okulun en yakışıklısı o en çirkini düzene ters bir davranıştı.Ama hislerime hakim olamıyordum.Ağzımdan çıkacak kelime belki de hayatımı değiştirecekti.Sıla ya bir kez daha baktım.Başı omuzlarımdaydı benimde ellerim onun omzunda.Hayatta ilk kez bu duyguyu yaşıyordum.Ve artık kabullenmiştim onu sevdiğimi.Aslında uzun zamandan beri içimde böyle bir his vardı.Çok güzel kızlarla çıkmıştım aslında hepsinin de içi birbirinden çirkindi.Doymuştum sahte sevgilere.Hepsi benden ayrıldıktan 1 hafta sonra başkası ile çıkıyordu.Bende aynısını yapıyordum ama haz almıyordum nefret ediyordum kendimden.Ama sıla öyle değildi.O bu pisliğe hiç bulaşmamış biriydi.Kararımı verdim söyleyecektim ve çıktı ağzımdan sözcükler bir biri ardına

-sıla nasıl söylesem bilmiyorum ama…araya girerek lafımı böldü

-dün gece rüyamda bir kelebek gördüm.Beyaz kanatları vardı.Yavaşça yanıma geldi ve sende sevileceksin sıla sende dedi….bu sen ol Burak.Biliyorum hayır diyeceksin ne yapayım ben senin gibi yaratığı diyeceksin..okulun en karizma erkeğisin..ne yapacaksın benim gibi çirkin bir insanı ne yapacaksın.Ama gene de söylemeliydim bunu sana söylemeden yapamazdım
Benim söylemek isteyip te söyleyemediklerimi sıla söylemişti.Yüzümü ona çevirdim.Hafifçe tebessüm ettim yüzünün rengi gitti onu tersliyiceğim sandı

-ben okulun en yakışıklısıyım nasıl cesaret edersin buna

Yüzünü kaldırdı başımdan.Gözlerinde ki yaşları siliyordu.

-benim sana sevgilim dediğim ve senin bana hayır dediğin anda geçen 10 saniyelik bir sürede bile beni sevebileceğini hissettirmek çok güzeldi Burak.Haklısın ….haklısın…

Kızmış gibi taklit yapacaktım

-nasıl cesaret edersin ya bana teklif etmeye….

Ağlıyordu hıçkıra-hıçkıra.O an ona resmen aşık olduğumu anladım.ve söyledim ona

-nasıl cesaret edersin buna…bana aşık olduğunu nasıl benim sana aşık olduğumdan önce söylersin

Yüzünü bana döndü.Yüzündeki mutluluk ifadesini anlatmak için kelimeler yetersiz kalırdı.Güldü sonra sarıldı bana sanki yüzyıllardır kavuşmayan aşıklar gibiydik.

-benle de dalga geçmiyorsun değil mi Burak ….eminsin yani..

-hiç olmadığım kadar…hemde…

-sinemaya gidelimmi…AŞKIM

-bana hayatta aşkım diyen ilk insansın Burak ilk insan…

Bütün gün beraberdik o gün.Hayatımda ilk defa birisiyle çıkarken bu kadar mutlu olmuştum akşam olmuş ayrılık vakti gelmişti.Ayrılacağımız yere geldik.Elleri ellerimin içindeydi.Sıcacık yürek gibi,ana gibi yar gibi sıcaktı yar gibi.Gözlerimizin içine bakıyorduk ikimizde sanki ayrılmak istemiyorcasına

-yarın okulda kimseye söyleme çıktığımızı

-neden aşkım

-senle dalga geçmelerini istemem

-neden geçeceklerki?

-geçerler..burak geçerler…okulun en yakışıklısı ve en….

Sözünü böldüm çirkini diyeceğini tahmin etmiştim.

-sen benim için dünyanın en güzel insanısın aşkım boş ver sen eller ne derse desin

Ve sarıldım ona doyasıya ana gibi sarıldım hayat gibi sarıldım YAR gibi sarıldım yar gibi.Belki dakikalarca kaldık öyle.Başını omzuma yaslamıştı

-allaha nasıl bir ibadet ettim ki beni sana layık gördü

-hayır acaba ben ne yaptım ki karşıma sen çıktın….

Yüzünü çevirdim bana doğru.Bir ürkek ceylan gibi bakıyordu bana.Ana gibi ölüm gibi YAR gibi.

-öpebilirmiyim seni ….dedim

Yüzünün yaralı olmayan ameliyat izi olmayan bölümünü çevirdi.Bir an baktım gene gözlerine kapatmıştı o yeşil bakışlarını hayata.Yaşlar geliyordu gözlerinden.Sağanak gibi adeta.Elimle yüzünün ameliyat izi olan tarafını çevirdim oradan öptüm onu.Ana gibi su gibi YAR gibi öptüm onu,belki dakikalarca.Sonra gene sarıldım sarıldım-sarıldım-sarıldım…….

-Sılam….nasıl oldu da ben sana bu kadar aşık oldum ben yaaa.

-Ya ben Burak ya ben…..nasıl ayrılacağım senden sanki bir daha böyle olmayacaksın yanımda

-Belki *****lık benim yaptığım belki aptallık…ama sana öylesine aşık oldumki daha çıktığımızın birinci günü hayatımı senle birleştirmek istedim

Yeşil bakışları yaktı yüreğimi.Derin derin ağlamaklı gözlerle baktı.Sanki hayatta bana son kez bakıyordu.Sanki-sanki gurbete gidecekti sılam

-Bende Burak inan yaşadıkları hayal gibi…hayal bile edemezdim bu anı ama şimdi hayat kadar gerçeksin…önümdesin…benimsin bende sana aitim…sonsuza kadar seninim yemin ederim

-Bende sılam bende

Neden-neden bir günde tanıdığım bir insana önce aşık olmuş sonra sırılsıklam aşık olmuş evlenme teklif etmiş ve şimdide sonsuza kadar sürecek birliktelik yemini etmek üzereydim.Neden….neden….sılanın gözlerinde görüdüm sorumun cevabını.Islak bakışlım gözleri bakışları bile aşktı…

-evet aşkım sonsuza kadar yeminimsin…..

Ellerini bırakamıyordum.Durup-durup sarılmak istiyordum. Sarılıyordumda.

-gitmem gerek aşkım….dedi sıla

Son kez öptüm onu bu kez alnından.

-bu gece nasıl bitecek…nasıl yarın olacak..seni özleyeceğim

Evet özleyecektim ana gibi nefes gibi YAR gibi.

Ellerimiz bıraktı ellerimizi.

-güle güle sılam güle

Biraz ilerledi bense hala arkasından bakıyordum.Bana döndü dünyalara bedel gülümsemesiyle

-eğer yeminini tutarsan cennette yara izi olmaz yüzümde

Anlamamıştım ne demek istediğini.Anlayamadım

O gece sabah olmak bilmedi.Sabaha kadar uykusuzdum.Sılamı düşünmekten

Sabah koşarcasına çıktım evden.Sılamı görmek için.Artık kendime neden böyle aşık olduğumu sormak geçmiyordu,geçemiyordu.

Okula geldim,sıraya girdik,sınıflara geçtik sıla yoktu hala.Geç kalmıştır belki.1.ders 2.ders 3.ders yoktu.4.dersin ortalarında müdür girdi içeri

-arkadaşlar söylemesi çok zor biliyorum.Anneannesi ona bile söylememişti.Ama arkadaşınız sılanın beyninde tümör vardı ve dün akşam gelen bir kriz sonucu sıla arkadaşınızı yitirdik.Hayatın bu gerçeğinle çok erken yüzleşti sıla….

Müdür hala konuşuyordu.Bense sağır olmuştum.Ayağa kalktım.Koşarcasına çıktım okuldan.Yolda dünkü konuşmalarımız geliyordu aklıma

-evet aşkım sonsuza kadar yeminimsin…..

-eğer yeminini tutarsan cennette yara izi olmaz yüzümde

İnanamıyordum ölemezdi hayatıma bir günde girip bir gecede çıkamazdı hayır olamazdı ölmemiştir sılam ölmemiştir…

Sılanın evinin önüne gittim.Dün göstermişti bana da.Kalabalıktı. Sılanın gerçekten öldüğünü anladığım an oracıkta bayıldım uyandığımda bir berber dükkanındaydım.

Cenaze yi hayal meyal hatırlıyorum zaten aslında hatırlamak dahi istemiyorum.Sılanın bedeni toprak olmuştu.Sılam sılaya gidiyordu…..

Sılam bitmemiş türküm…

Kaç yıl geçti aradan hatırlamıyorum.Yaşlandım bende artık,yaşlandım.Sıladan yadigar sadece o akşam bende unuttuğu hırkası kaldı.Evlenmedim hiç kimseye aşık ta olmadım o gittikten sonra.O her aklıma geldiğinde hırkasına sarıldım…

Ve ben hala aynalara haykırıyorum sevgimi.Aynalara…

Azrail’in nefesini ensemde hissederken aynada görünen sılama uzattım ellerimi.Aynada sarıldım ona sanki gülüyor gibiydi.Gözlerinin içi gülüyordu.Yüzünde yara izi yoktu artık ve ben ölüme koşarken sarıldım ona.Yara izi olmadan yüzünde…

Ana gibi nefes gibi YAR gibi…