♥- Ask nɑsıl bir ilɑc!
Kɑlbe hɑp’şurup sonrɑdɑ ‘çok yɑşɑ’diye dɑlgɑ geçiyor

♥Kendi içimde her gün kendime yenilirken,
kazanılan çoğul zaferler umrumda değil..!

♥Ben neleri bırakmış olucam geride
Ne başlangıçları ne ayrılıkları
Tıpki s e n i n gibi ..
Biliyor musun tek sorun var kendime şimdi
N e ` o l u c a k ´ h a l i m ..

♥Özgürlük diye satır satır bağırırken
ömrümün en büyük
esaretini senin aşkınla giyinmişim üzerime!
Hasretin çekilecek dert değil Sevgili !

♥Sessizce fısıldadı “Hep Mutlu Ol” İçimden cevapladım “Sen Hiç Mutlu
Olma” ” Şimdi kim kimi daha çok seviyor acaba… mutlu ol diyen mi
olma diyen mi ?

♥Vücudunun Her Yerinde Gezinsede Nefesim . .
Kalbinde Atmıyorsa Kalbim !
Adımı Duyamayacağın Kadar Uzaklara Giderim ..!

♥- Neden gözün kapalı yürüyorsun ?
“Bütün yolları öğrendim”
Ama düşebilirsin!
“Bütün düşüşleri ezberledim” !

♥Bütün ışıkları yanıyor üzüntümün
Gitmek istemezken gittiğim o yer
Güneşin yok saydığı çelimsiz günler,
Bir anlık öfke’ye verdiler beni;
Dünya! zemin kat,yüksek kader.

♥

Acının tarifini soruyorlar bana
Şimdi ben onlara
Sensizliği nasıl anlatayım..

Gücü yeter mi kelimelerin
Ya da dudaklarım
Dudaklarım yüreğime nasıl tercüman olur..
Aklımın ucundan geçmesine bile tahammül edemezken
Nasıl anlatırım şimdi sensizliği ben onlara..

EsEs

Kırpmadan gözlerimi bakıyorum güneşe…
susma payım büyük yolculukta !
susuyorum…

…1

aşk beni terk eden bir eylemdi…
terk ettim bizi !
öldüm öldüm dirildim… dirilttim bizi…
ey aşk! öldüren bir katildiniz çoğu zaman
eski beni unuturdum sayenizde, ağlardım hafızamın yenikliğine
hala artıkça yanmalarım, işte öyle, ölüyorum yine..

…2

bir belediye otobüsünün egzozuna takılı hayallerimle düşmüştüm yola
kalabalık şehrin dilini bilmediğim insanlarıyla çürüyordu saçlarım
üşüyordu saçlarım bu sağır yalnızlıkta
üşüyordu içimin sus yanı
tanımlanamıyorum, eski ben değilim belki de

…3

buzlanmış rüzgarda kayar düşer umutlarım…
gözlerinizde ölmeyi özlemişim…
biliriz ki aşklar ölmez… aşık ölür! bir başka aşkta dirilir belki….

…4

şehrime ayak değdirişinizle şehir hıçkırıklara boğuluyordu !
ağlıyordum…
ben bu şehri ağlarken görmemiş miydim?
şaşırıyordum…
ürkek teninizden hızlı adımlarla uzaklaşıyordu umut tacirleri…
canımı acıta acıta…
dışladım umutlarımı… umut etmiyorum ben… u/mutsuzum…

…5

ben bu şehri hiç böyle ağlarken görmemişim…
varlığınızın bu denli yokluk arasında gidip gelişine hem üzülüyor hem de seviniyordum…
çünkü felaketim oluyordu elleriniz… gözleriniz… ve gülümsemeniz…
kuruyordum…
uzağıma çekmiştim sizi… kalbinizi görmüyordum… uzağıma çekmiştim sizi…

bu benim sonum/du,
yazdığım sonlardan çok başkaydı.
böyle acının, tatlı esintisiyle mutluydum ben…
şimdi beni düşünmeyin, elleriniz olmadan ve görmeden gözlerinizi…
dokunamadan gülümsemenize,
size alışan hangi yanımsa, onu oyalarım yalanlarımla…
bilirsiniz güzel yalan söylerim.
kandırırım kendimi, yine aynı hüzünle…

…6

ve…
nasihate itirazım,
şimdiye inancım kalmadı
yarına ! belki…
bir yaz esintisiymişsiniz siz meğer… son/baharım demiştim, aldanmışım…
öyle aldatıcıymış görünüşünüz.
ben aldatmadım.
gülümsemelerimde gitti gidişinizle…
bile bile hazırladım son/umu… bilirsiniz ben u/mutsuz sonlar yazarım…
hiç bir yalan yalanıma inanmanızdan daha yalan değildi… bilirdiniz…
kimsesizliğime alışkınım, bakarım başımın çaresine…
hiç bir sonun arkasına sığınmamıştım ben… bilmediniz…
acıyan yanlarımı gördünüz hep…
bütün suçlar benimdi… failiydim cinayetlerinizin…

bilmiyordunuz…
bir bütününde failiydim ben…
benim olamadınız… çünkü siz… bir ayrılığın gediğinde kalmıştınız…

hem ben / hem de sen… yani siz!

eskittiniz aşkı… ağlamayın; gömün gitsin…

ama ben “baktığıma kördüm”
belki de her şey şairin dediği gibiydi… öyle yalvarır gibi ve öyle gururlu;

“gel” desen gelirdim
“git”
dedin… ve gittin..

EsEs

Gitmiş olamazsın sen
Bitmiş olamayız biz.
Parmak uçlarım bu kadar yakınken en sessiz harflere
Bu çığlık gibien sensiz cümleler yok edemez varlığını.
Şiirlerim bahsedemez ayrılığından.
Söyle sevgilimitiraf et !
Gitmiş olamazsın sen.

Mezar değil bu sevginin yeri
Hiçbir zaman ölemez gökyüzüne bile sığmayan bu sevda
Ele avuca sığmayan gülümsemelerimiz düşemez elden ayaktan
Yataktan yatağa sürüklenemez düşlerin başkalarıyla
Gidiyorum deme banaiyi düşün !
Gitmekbuz gibi bir cinayet işlemektir.
Ne yaparsan yapgidemezsin sen.
Ve asla unutturamaz bana hiçbir yeryüzünü
Sevdiğin olamaz o fotoğrafta yanında duran
Ne yani ?
Ucu yanmış mektupların hepsi mi yalan ?
İnanmam..
Gitmiş olamazsın sen..

Yok yok…
Sen bırakamazsın bu matem yalnızlıkları bana.
Sen olamazsın dilimin ucundaki
Söylemeyediğim kurşun gibi kelimelere yer eden.
Sen olamazsın beni öldüren.
Sen değilsindaha doğmamış çocuklarıma ismini veren.
Gitmiş olamazsın sen !
Bana kocaman bir sensizliği terk eden
Sen olamazsınöksüz u/mutsuzluklarıma sahipsizlik eden.

İçten içe yanmışbitmeye yüz tutmuş bir sigara gibi miyiz artık?
Dudak payımızı hiç paylaşamadan
Sus payı ihanetin mi kalacak şimdi hatrımda ?
Sahi ayrıldık mı biz?
Hayır !
Gitmiş olamazsın sen
Bitmiş olamayız biz !

____________________________________________

*Git Allah Aşkına..!!Elimi Sana Bulama Şimdi..Ölsem İçimde Kalacaksın,Sussam Dilimde.!!*MeLis*

Gecenin zifiri karanlığından kara çalındı gözlerime
oysa ben aydınlık bakardım senden yana
şimdi ise gecem gündüzüm kalmadı.

Sadece siyahım sana…

Soğuk bir odayı bile ısıtırdı nefesin ki nefesimle karıştığı an yangın çıkardı içimde.
Ellerimde birikmiş küllerden ibaretsin artık ömrümde…

Üflesem donarsın
bıraksam uçarsın
sen yanılgılarımın tam ortasındasın…

Yarım kalmışlık böyle bi`şey demek ki. ve ıssız ve yârsız…
Doğrultamıyormuşsun bedeni.
Gidene yas tutmak siyah giymek değil karanlığın ta kendisiymiş…

Yalnızlığa dair kırık dökük mısralarım dışında dairliğim kalmadı hayata.
Tat yok koku yok haz yok. Bu kimsesizlik çok bana!
Yıpratırken bu sensizlik aciz yüreğimi hâlâ gözlerinde ufak bir ışık görme niyetindeyim.

Açsaydın
görecektin belki…
Sonsuz bekleyiş
sonsuz acılar üretmiş
geriye kalan sadece geceymiş…

Yolun başında da geceydi buralarsonunda da…
Boşa giden onca sabahın ardından payıma düşeni gördükçe ben sustukça sen…
Neyse dert etme lütfen

Simsiyah bir geceydi.
simsiyah bakışların.
Yüreğimi seni yutan karanlığa bıraktım.

KayboLdum O KaranLıkta…

EsEs

Öznesiz cümleler kurmaya alışmıştım ben oysa…

Yalnızlığıma ıssızlığıma sahip çıkmıştım onca kalabalığın arasında..
Korkularımdan korkmamayı öğreniyordum yavaş yavaş.
Hayallere düşlere sığınıp onlarla avunuyor küçücük mutluluklara hayata dair geçici heveslere sarılıp gülümseyebiliyordum.

Geride bırakmıştım bütün hüzünleri ertelenmişleri yaşanmışları yarım kalmışları.. Yürüyordum ardıma bakmadan kendi yolumda. Geçmişin izleri bazen takılıyordu ayaklarıma bir yerlerde ama ben aldırmadan yürüyordum işte..Sevdaya dair hikayelerin noktasını koymuştu hayat yıllar öncesinde. Ben de çaresizce boyun eğmiştim ona.Bence mutluydum ben kendi kendimle..
Hiç beklemediğim bir zamanda ansızın çıktın yollarıma.
Yalan mıydın sen?
Yalan.. Bunca ısıtabilir miydi ruhumu? Bunca işler miydi sevdanı yüreğime? Geçmişin izlerini silip doldurabilir miydi yüreğimi böylesine?

Bilseydim dinler miydim seni?Geçmişimden koparıp beni alıp gitmene
İzin verir miydim?

Görseydim eğer sonunu görseydimBaşlamadan daha orada dur derdim…
Bilseydim eğer sonunu bilseydim
“Sevme bırak” derdim
“Sevme uzak dur…”

Geldiğin gibi de gittin ansızın bir gün..Sensizliğe alışmak daha zordu yalnızlığa alışmaktan.Şimdi öznesi sensin cümlelerimin yüklemleri yok…

Sensiz günüm zordu zaten
Bir de sen geldin üstüne..
Yokluklarım yetmezmiş gibi
Sen de eklendin üstüne…

Ben zaten bunları sen olmadan da yaşardım.Ne gerek vardı sana sensiz de yalnız kalırdım.Ben zaten sen olmadan da ağlardım isteseydim eğer

Ne gerek vardı sana ne gerek vardı yokluğuna..

EsEs

Gizli Şiirler

Sözler dizilirken boğazıma,
Aşikar bakışlarımda ürkü,
Devran dönme vaktinden geçer
Ellerim titrer usuldan,
Masallar çınlar kulaklarımda
Başı belalı düşler depreşir
Sarar karanlık duygular sözcüklerimi
Yol alamaz akşam yellerinden
Islıklarım titrekleşir.

Körpe aşklar dizilir artarda
Peşinden korkularım yüzleşir kendiyle
Bir şiir çıkar hafiften,
Kelimeler sıyrılır soyutluktan,
Şarkılaşır söylemlerim
Yırtar karanlığın buğusunu,
Ilıklaşır mevsim.

Göz bebeklerimde görürüm gülüşünü,
Berraklaşır umutlarım
Çırpınışları sona erer şiirin
Gelirsin.
Artık mevsim bahardır.
Şiir düşer bir bir ellerimden
Sana yazılır her satır.
İzi silinir hüznün içimden.
Gülümserim.

Sen bilmezsin…

DOST OLURMUSUN ?
* * *
Gönlümü yoluna, sersem dost diye,
Bu alemde bana, dost olurmusun?
Dost gönlünde, gelir gider hediye,
Esas dostumuza, dost olurmusun?
* * *
Bu dünyada engüzel nev, dostluktur
Doptluğun sonucu,aşk´ı mestliktir?
Sıralarda dahi, asıl üstlüktür
Daimi güzele, kast olurmmusun?
* * *
Gülersen yüzünde, güller açılır!
Sonunda yürekte, eller açılır,
Şeyda bülbül ile, diller açılır,
Güller arasında, hastolurmusun?
* * *
Bağlanmak birine, Hakk´ın uğruna,
Elbet ben uğrarım, senini çağrına,
Başımı koyarsam, dostun bağrına,
Bana gölge için, üst olurmusun?
* * *
Baharda ilk gonca, güller açarken,
Üstümüzden, katar turn geçerken,
Kar suyundan,körpe ceylan içerken,
Sarı çigdemlerle, mestolurmusun?
* * *
Congeri´yim candan,dostun hayranı !
Dosta kavuşmakla, yapsam bayramı !
Benimle paylaşır, kederi gamı,
Yaktığım ağıda, bestolurmusun?…
* * *
Ömer Çetinkaya
Congeri

Denizler göl, dağlar ova olunca.
Mevsimler değişip zaman durunca.
Şaşırıp batıdan güneş doğunca.
Gökten yağmur değil, taşlar yağınca.
O zaman sevdamdan vazgeçeceğim.

Bu dünya bir gün tersine dönerse.
Küçücük karınca fili yenerse.
Ne zaman ateşle yangın sönerse.
O zaman sevdamdan vazgeçeceğim.

Ne zaman olursa gündüzler gece.
Ne zaman biterse dillerde hece.
Varsa bir başka ALLAH’tan yüce.
O zaman sevdamdan vazgeçeceğim.

Bülent Bozkurt

Egilir Ba$lar Catilir Kaslar En Guzel A$klar Ilk Baki$ta Ba$lar…!