Ben Seni Seven Biriyim
Bitmeyen Şarkımsın…

Ben seni hayallerime sığdıramıyorum, her şey o kadar farklı ki; ben seninle her şeyi planlıca değil, sınırsızca yaşamak istiyorum. Ben sana içten içe akarken, hatta içinde savaşları kazanıp o temiz yüreğini fethetmek istiyorum.

Ürkmeden Layıkıyla Yaşadığım Aşksın; korkusuz, cesur, bir o kadar da aciz kalıyorum bazen. Gelsem korkacak, koşsam kaçacak gibisin. Kendimi sana karşı ayarlayamıyorum. Beynimde seninle ilgili kareler yer değiştiriyor: Gözlerimden film şeriti gibi akıp gidiyor… Sen gülümsüyorsun, ben ise mutluluğuna ayna oluyorum. Ben sensiz olamıyorum, işte sen bunu kabul etmek istemiyorsun.

Bakakaldığım yollar sana geliyor. İçimde bir ümit, kalbimde sevgi yoğunluğu… Yüreğimde sensizliğin bıraktığı uçurum; düşmek istemesem de sana doğru son hızla düşüyorum. Nasıl da gelmiştim bu yerlere hesap edemeden, planlamadan, beklenti içinde olmadan sana koşuyorken; sen ardına bile dönüp bakmıyorsun.

Kalbin kime ait?

Sen kimi seviyorsun; beni mi bensizliği mi? – Bence sen, bensizlikteki beni seviyorsun…

Devamını oku from "Ben Seni Seven Biriyim/Bitmeyen Şarkımsın"

Hayatın bir başka penceresinden bakıyorum bugün. Bilmem farkında mısınız her canlının yaşadığı şeyler başka başka. Aslında hepimiz birer yalnızız bu dünyada. Hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden. Öylece oturup hayatı izliyorum üzgün bakışlarla.

İnsan nasıl onca insanın içinde kendini yalnız hissedebilir ki? Ben hissediyorum, işte. Belki de havalardandır. Hani onlar da öyle oluyor ya. Sabahtan neşelenip öğleden sonra bulutlanıyor. Ardından şıpır şıpır yağmur. Bu günlerde de ben öyleyim işte. Ne zaman güneş açacağım, ne zaman yağacağım belli değil. Bende, çok eskilerde kalan bir hatıra var gözlerimde.

Gök gürleyip şimşekler şakıyor üzerimde. Şu an yağmurlar süzülüyor gözlerimden. Yağmurlu gözlerle pencereyi kapatıyorum.

Elveda

Metin Karsak

Yaza bakarken kışa
tutkunluğumdur haykırışım!
Bu“yeryüzünün” vadilerinden geçerken açık mavi ırmaklarım, ne kadar da güzeldi dünya, ne kadar da kolaydı kulluğum!
Yüreğinin bastığı kaldırımlara basıyorum hergün, hergünüme bir gün, süre uzatımı vererek yaşıyorum. Gelecek misin? Ve ben daha kaç gün bu yorgun adama “ek süreler” vererek kandıracağım onu…

Bu fotoğrafları çektirmek akıl karı değildi… Beyazlara bürünürken, onlara bakıp da kahrolmak için midir, kendimizi belgelemek!
Ne kadar mutlu olduğumuzu bir zamanlar, ne kadar güleç olduğunu yüzlerimizin ve ne kadar genç olduğumuzu imgelemek için miydi çabalarımız?
“Şimdi çek hatıra kalsın”

Devamını oku from "Hatırı Kalsın"

“Kim dedin? Unuttum ben. Onun ismini bile unuttum?”…

Ne kadar kolay gelir değil mi ?unuttum? demek? Unutmaktan bile kolay…

Sen neyi unuttun dostum bana o unuttuklarını anlat bakalım. Beraber yürüdüğünüz sokaklarımı unuttun? Birlikteliğinizin başladığı tarihi mi yoksa? Yoksa ilk öpüştüğünüz yeri mi? Hangisini unuttun dostum?..

Güldürme beni…

Senin gözlerinin içine bakşını unutabildin mi? Ordan kalbine kadar inişini ve damarlarına dağılışını…

Senin adını her söylediğinde içinde birşeylerin akıp gittiğini unutabildin mi? Onun o sesindeki tınının hiç bir müzik aletinden çıkamayacağını ve en sevdiğin şarkının onun iki dudağı arasından çıkan ?SENİ SEVİYORUM? cümlesi olduğunu mu?..

Devamını oku from "Unutmak"

İnsanın içinde kalan birşey veya birşeyler varsa buna bir başlık yada nokta koyamaz
nedenmi?
Hemen açıklıyorum
Sevdiğiniz ortada hiç bir neden yokken size ayrılalım der. Öylece baka kalır onun bu davranışına hiçbir anlam veremezsiniz.
Çünkü o aslında herşeyi yarım bırakıp gitmişti.Henüz yaşanması gereken kavgalar,
beraber geçirilmesi gereken geceler, heyecanlı sevişmeler vardır.Güneşin dünyaya gelişini tekrar tekrar izlemek gerekir. Durup dururken ne olduki şimdi dersiniz bir acıdır bir buhrandır gider.
Benden size küçük bir tavsiye boşverin. Bırakın ne hali varsa görsün.Siz daha iyisini hak ediyorsunuz bundan emin olun.
Ha birde hayatla dalga geçenler var ki ne yalan söyliyim
ben onlara biraz özenirim.
Hiçbirşeyi dert etmezler, hiçbirşey onları 15 dakikadan fazla durduramaz, hep canlı fıkır fıkır olurlar.Ama bu insanlar sorumsuz durlar.Hayatlarındaki insanlar için bu bazen çekilmez hale gelirler veee sıkıldıkları anda herşeyi yok edip yenilik ararlar. Dolayısıyla bu insanlar içinde hemen hemen hiçbirşeyin başı veya sonu yoktur.
Şimdi bukadar duygu yüklü namenin arasında bu yazıya ne gerek vardı diyenlere açıklama yapıyorum
BEN SADECE SİZE REHBERLİK YAPIYORUM
SİZİN ACI ÇEKME NEDENLERİNİZDEN SADECE İKİ TANESİNİ DİLE GETİRMEK İSTEDİM
HEPSİ BU.

ELEŞTİRİLERE AÇIĞIM ARKADAŞLAR
ACI VEYA TATLI
SEVGİLER SAYGILAR.

Hani masum çocuklardık ya biz farklı iklimlerde, düşe kalka büyümek dedikleri şeyle baş etmeye çalışıyorduk..
Ayrı geleceklere giderken çakışacağımız sadece içimizde var olan bir nesne ilişkisiydi belki, bilinç düzeyinde değildi..
Şimdi fark ediyoruz ki aynı söylemlerle büyütülmüşüz ve aynı yerden dokunuyoruz her seferinde gülümseyen gözlerimize..
Sevgili bu nasıl rastlantıdır karmaşa bir hayat içinde..

Kaybedilenler yok aslında, her paylaşım uzaklık içinde bile olsa aşka çıkıyor..
Kontrol edemediğini söylediğin duygulara esprilerle yaklaşmak savunmalarla oyun oynamak gibi..
Yakınımda durduğun zaman gözlerinden geçenleri ve söylediklerinin satır aralarını bilmesem kalmazdım..
Aynı duygularla büyümenin verdiği bir güven bu belki, yazık olmasın diyordum ya bu aşka kendi sıramı savdım, şimdi sende..
Ruhumuzun birlikteliğini yazgı saysak yanlış olmaz, hayat çizgisini bunca zaman bize çizmiş gibi..
Ben seni özlerken, sen özlemezsen olmaz ki..
Belki de birbirimize büyürken sevmeyi öğrendik korkulardan önce, şimdi o korkulara bırakmak yürekleri, haksızlık oluyor..
Canım desem ben sana..
Gece mavisi gözlerine uyuyorum desem..
Yıldızları toplayıp her birinde biz’e şükretsem..
Canım desem ve yankılansa yüreğinden..

(31.Mart.2005)