Masal anlatılırdı eskilerde bizlere büyüdükçe hikayeler okumaya başladık. Masal okuduğumuzda çocuk musun diye alay edilmeye başlandı. Büyümek; çok içten anlatılırdı. Her sözde büyüyünce ne olacaksın? Denilirdi de bir şey hep unutulurdu. Büyüdük ne acı? Masal yaşanamazmış oysa hikayeler yaşanırmış. Masallar ondan olsa gerek hep güzeldir. Çocukken bunların en azından bir kısmı yaşanır derdin ama olmadı. Ben çabuk büyüdüm galiba (!) hikayeler romanlar okurdum. Feride Kamuran’dan ayrılmış Kamuran onu aldatmış Ya Sarah’ı zorla evlendirmeleri bir de Mori’den öğrendim hayatın gerçeklerini… Ürperdim yaşadıklarım daha kötüyken bunlar beni bu kadar ürkmemeliydi. Demek ki yaşadıkça idrak ediliyor bazı şeyler sineye çekiliyor. Feride aldatılmıştı da sanki aldatılmamış mıydım. Sevgimi kandıramadı yarim öyle bir dürüstlükle bekledim ki; ne zaman döneceği belli değilken bir gün ansızın döndüğünde dünyalar benim olmuştu. En çok güvendiğim insan aldatarak vermişti bana dürüstlüğün karşılığını o bile inanamadı bu kadar büyük aşka kaldıramadı… Sevenlerin kavuştuğu romanlarda varmış mutlulukla biten hayatlarda sevenlerin kavuştuğu romanlar da varmış. Herhalde ben bulamadım ya da bulduğumda onu da diğerleri gibi zannedip umursamadan fırlattım.

Bir avukat olmak istemiştim ama vazgeçtim. Bu kadar iyi oynayan insanları savunamazdım onlara kızıp kendimi kaybederdim. Sosyolog olmayı düşündüm. Sonra merak ettim insanlara neleri niçin yapıyorlar? Onları kendimle endeksleyip mi varacaktım olayın köküne… Sadece Mori’nin yerinde olmak istedim bu kadar romanın arasında… Bir insan hayatın acılarına nasıl bu kadar iyimser bakabilirdi? Nasıl kendini bu kadar sevdiklerine adayabilirdi bilinmez. O öyle bir insan ki; bir gün als gibi bir hastalığa yakalanıp bu hastalığın en sonunda onun en çok sevdiği şeyi mesleğini alacağını bile bile o hayata gülüyor ve onla alay ediyordu. Nasıl bir hastalıktı ki bu vücut bütün işlevini kaybediyordu gün geçtikçe!! Ve Mori eks olmuştu ama o bunu önceden bilmesine rağmen çok mutluydu. Kaç kişi onun gibi olabilir acaba? Kaç kişi “Bu kültür bana uymuyorsa ben ona hiç uymam” diyebilir. Hayatın gerçekleri o kadar sıradışı olmuş ki şu zamanda bilinmezlik içinde kaç kişi neler yaşıyor bilinmez. Aslında hayatımız bir hikaye dahi olmadı. Bunun yeni bir adı var ad bulamıyorum. Oysa şimdi kıymetini bilmediğimiz kaybettiğimiz yazarlarımız olsaydı çok şey söylerdi bunun üzerine…

EsEs

Bir gün gözlerin bir noktaya dalarsa.
Bilki o gün seni düşündüğüm gündür.
Bir gün kulağında bir çınlama hissedersen.
Bilki ismini andığım gündür.

Bir gece titreyerek uyanırsan.
Bilki resmini öptüğüm andır.
Bir gün sebebsiz yaşlar Dökülürse gözlerinden.
Bilki yokluğundan öldüğüm gündür.

-Bülent Bozkurt-

Kaşların kara, gözlerin mavi
Yazdım sana güzel bir mani
Sonuna yazdım seni sevdiğimi
Dinle bak seni anlatıyor.

Güzel gözlerine can kurban
Sarı saçlarına bir kez dokunsam
Kıyamıyorum o güzel gözlerine bakmaya
Sensin benim tek sedam.

-Bülent Bozkurt-

ıssız bir ada gibi senin tenin sanki

dokundukca yanlız kalıyorum

dokundukca sessizliğinde boğuluyorum

senin o teninin durgunluğu varya

beni alıp benden götürüyor

sanki bütün herşey duruyor o an

sana yaklaşınca gözlerin adeta

hırçın bi deniz gibi geliyor bana

yaklaştıkça itiyor beni

oysa ben inatlaşarak

sana daha da yakınlaşıyorum

ne teninin ıssızlığına

ne de gözlerinin hırçınlığına

aldırış etmiyorum

çünkü seni çok seviyorum

yeterki sen pes etme

sevgilimmmm

ben sonuna dek burdayımmmmmmm

NE SANDIN
Beni bırakıp gittin diye
Sen ellere yar oldun diye
Arkandan ağladım mı sandın
Bir elimde resmin
Diğer elimde kadehim
Seni bucak bucak arayıp
Kahrından her gün içtim mi SANDIN

UNUTULURSUN
Ayrılık diye bir şey yok deme
Ayrıldık bak işte
Bu sevda bitmez deme
Bak bitti işte
Ne gözlerin aklımda ne sesin kulağımda
Ne sevgin nede aşkın kaldı içimde
Sakın deme olmaz böyle bir şey
Unutulmam deme sakın
Sende unutulursun sende günün birinde

ömrümün yaprağı sarardığında

saçlarım kar gibi ağardığında

güneşim genç yaşta karardığında

istemem kimsyi o hain gelsin

bu yorgun bedenim birgün bıkarsa

hekimler umtsuz gözle bakarsa

dünyada içecek suyum kalmassa

kimseyi istemem o zalim gelsin

topraklar seslenip çağırdığında

azrail dost gibi sarıldığında

gözlerim açıksa kapandığında

istemem kimseyi sevdiğim gelsin

kimse ağlamasın yanı başımda

göremedim son kez onu karşımda

sebebim yazsınlar mezar taşımda

okumaya yanlız o hain gelsin

oydu bu dünyada benim servetim

onadır sitemim ona hasretim

belki öldüğümde bilir kıymetim

söyleyin o yare ölsünde gelsin

HEPSİ SENDE KALMIŞ

ne tarafa dönsem bir hatıra.

nerye baksam,

bir ani.

sensizlik yakarmış insanı

sensiz yaşamayı banada öğret.

ya gel,

yak bu hatıraları,

yada vur hançeri,

bitsin bu acı.

yıldızlara bakmak,

seninle güzelmiş.

goncalar seninle kokar,

mevsimler seninle baharmış.

bana açmayı öğret

sen yokken mevsim,

hazanmış.

ve ırmaklar seninle kokarmış.

giderken götürmüssün,

benliğimi.

ve götürmüssün el değmemiş

hayellerimi.

yaşama dair ne varsa

hepsi sende kalmış!!!

Hani o zamanlar……
Pencerenin önünde…..
Parlak bir sabahin eşliginde…..
sanki derdini, öfkeni, hakirisini……
okudugun Siirlerinle paylasirdin……

Sen bir Can kurtaran……
Bu hayata Can baglayan…..
Kusursuz, kimsenin kalbini kirmadan…..
Geceni gündüzünü Halka adamis….
….. Bir Meleksin sen……

Sen tek özerlerin degil….
Gelen Hastalarinin degil…..
Komsularinin, Dostlarinin, Arkadaslarinin degil….
Sen Halkin Cocugu, Sevilen Sayilan Doktoruydun…..

Sen Yilar önce bana….
Ekmek, Su veren……
Basimda yasdik, Bedenime…..
Sicacik bir Yorgan seren…..
Geceleri habersiz sicacik bir öpücükle…..
Belkide Saclarimi saf ve temiz ellerinle oksayan….
Benim Babamsin sen…..

O halinle Yatisin…..
Mahsum, Sessiz, kapali gözlerin…..
Halinle sanki veda edisin…..
Saclarimi oksayan ellerine dokundum…..
Bana hep gülen ve güven veren…..
Gözlerini öptüm……
Sen simdi gidiyormusun Baba?

Biliyormusun!
Kabullenmek cok zor….
hele inanmak cok aci…..
uyku tutmayan gözlerimi…..
Sabah sanki yanimdasin gibi…..
gidisini kabullenemiyorum senin…..
Bazen bakdigim zaman Bulutlara…..
sanki arasinda bana, bakib gülüyorsun ardimdan….

Biranda kayboluyorsun……
sonra yine agliyorum icimden…..
Bagirarak sana sezleniyorum…
duyuyormusun beni Baba…..NEREDESIN ????

Bu yürümeler sana yakışır belki

bu kaldırımlarda böyle akşamüstleri

yedi göbek sabrıma hınzırım yaz yağmuru

çiserken külhan külhan

kalma ilk göz ağrısından

bilesin nice bitap düşmüşem yolunda ben

nice nice derbeder,hem de bir öyle nâçar…

Halel mi gelmiş bir sokak ötesi

haramzade bağında o yalancı aşkın

ar damarı çatlar kaldırımların alelâcele

sen yine hep öyle sarışın

kır çiçeği gözlerinde edalı gök mavisi

tüterken duman duman

kalma ilk göz ağrısından

gazeller ki yürekten söylemişem sana ben

nağmeleri sazlarda nice nice arazbar…

Avunamıyorum bir türlü

ne şirin dillerinde bir ömrü vefa

ne bahçelerin devşiren sarı gülü

kapanmıyor karasevdanın kapısı hep daha

her akşamüstü kaldırımlarda anılarım

ağlarken figan figan

kalma ilk göz ağrısından

yangınlı hallerimi arzetmişem sana ben

bin kere bin bir defa nice nice sitemkâr …

Belki böyle daha güzel yâr yârim

bir şeyler var hep daha suvarıcı

kesif bir şeyler ruhumda can verici can alıcı

yanarken tufan tufan

kalma ilk göz ağrısından

iltifatlar etmişem nice nice sana ben

varsın olsunlar şimdi, olsunlar hep yadigâr..