İçimde başlayan ateş yağmuru Doluya çevirdi kara çevirdi Ömrümü karanlık denize doğru Suların oyduğu yara çevirdi Gerçek var ömrümün masallarında Ne kışında umut ne baharında Beni kumarhane masalarında Durmadan atılan zara çevirdi Bir akşam üstüydü senden uzaktım Ayrılık üstüne türküler yaktım Beni en vefalı yar eden bahtım Seni en vefasız yara çevirdi. Arwen

Varsın olsun! Küçük kafalarınızda yorumladığınız gibi bilin beni Farketmez! Ben kaybetmem* kazancımda olmaz! EsEs

Çarşaf deniz dalgasıdır çocuk Meltem Bora Giderek büyür Fırtınalarla Kendini geçer sınırları Olmaz farkında..

Ben karanlık gecelerin sessizliÄŸinde O gece, ümütsizliÄŸe düştüğümde. Yanlızlığıma, bin kere lanet ederken, Acılarımın üstüne, senin yokluÄŸunu katarken, Ayna da, yıkılışıma bakarken, Ben gülüm.! Yine seni sevdim… Kazananın sen, Kaybedenin ben olduÄŸunu, adım gibi bilirken, FeleÄŸe ve senin sevgine, beddua edip kahrederken Sana ve içimdeki duygulara, isyan bayrağı çekerken Senin gelmeyeceÄŸini bildigim halde, yollarını gözlerken [...]