Melekler göçüp gittiÄŸinde Barınağım oldun Tam aÅŸktan korkarken YüreÄŸimi sevginle doldurdun Åžimdi sen gittin… …Ben soldum Ne melekler geri döndü Ne de sen Melekler uçup terkettiÄŸinde MeleÄŸim oldun Tam yalnızlıga gömülecekken Tüm hüzünleri savurdun Åžimdi sen gittin… Gün yüzüne çıktı korkular Yalnızlıklar yeniden Ne melekler geri döndü Ne de sen… Yapayalnız bir martı havalanıyor ÅžaÅŸkıntutuk [...]

. Ne dost bulabildim ne mekânım var Yine de âlemin tek sahibiyim. Kurumuş dallarda baykuş gibiyim Ele bahar geldi bana sonbahar. Kuşlar arkadaşım bulutlar dostum Nisan yağmurları gönlüme yağar. İçimden bin türlü fırtına doğar Vuslat müjdesinden umudu kestim. Anladım bir daha gelmeyeceksin Yangında sürecek hayat seferim. Gözümde resminle göçer giderim Neden göçtüğümü bilmeyeceksin. EsEs

Yalnızlık şiiri Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım Bu gece dağ başları kadar yalnızım Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından Dudaklarımda eski bir mektep türküsü Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim Gözlerim gözlerini arıyor durmadan Nerdesin? Adana

Küle dönme zamanı üç vakte kadar… Zamanı parçalar halinde önüne seriyorum. Bütünlüğü yakalamak mümkün değil olmadı olmasını diliyorum. Hayırsızlığımı hatırlatıyor kahvenin telvesi… Kara üstüne karalar bağlıyorum kararsızca… Acabadan kümelenmiş yüreğimin kabarması… İki parmağımla tutunduğum kahve fincanı çaresizliğimi savunur zararsızca… Firari gecelerimde ay ışığına ortak olan fikrimin penceresi susuzluğumu fısıldar kulağıma. Fincanımın ters-düz edilmiş halinden kaçamak [...]