ÇOK SEVİYORUM Birkaç gecedir rüyamda seni görüyorum
Ağlamıyorum ama çok üzülüyorum
Hani bana demiştin ya, hiç ayrılmayacağız diye
Şimdi en çok ona gülüyorum
Kaç gecenin sabahında gözlerim puslu
Öyle ıslak pencereden bakıyorum
Hayat yorgun ben yorgun aşka vurgun
Şimdi şarkılardan bile korkuyorum
Her yol bir yerde son bulurmuş
Benim yolum sende sonmuş şimdi anlıyorum
Öyle sevdirmişsin ki kendini bana
Şimdi aynalarda kendimden utanıyorum
Bir şeyler söylemek için artık çok geç
Bir şeylere yeniden başlamak için
Böyle kabus dolu gecelere alışmalıyım belki
Kendimle barışmalıyım
Dışarda gökgürültüsü var şimdi
Yağmur bir doluyor bir boşalıyor
Senin en sevdiğin havalar bunlar
Bak görüyorsun her şeyde hala seni arıyorum
Bu şekilde seni unutmam mümkün değil
Bilip te kendime söyleyemediğim bir şey var
Seni hala çok seviyorum…………………….
mehmet fatih yılmaz

Sus yüreğim sus…Sus…Sadece gidelim,sadece yürüyelim,yapayalnız,tek başımıza…Haydi yüreğim sus ve gidelim…

Onca sevgiden,onca özlemden,onca acıdan sonra gitme vakti gelmedi mi yüreğim?Haydi yüreğim gidelim bu yerlerden,bu gönülden,bu diyardan…Anlamadılar ki bizi,anlamak istemediler..Bizi yalnızlığa idam ettiler,etmek istediler;girmek,gitmek istediğimiz yerlerde…Sus yüreğim sus…Sus…Sadece gözlerin konuşsun gidiyoruz,elveda desin…Ağlama yüreğim ağlama..Vakit doldu,gitme vakti değil mi yüreğim…

Hazırlan yüreğim;yalnızlığa,çıkmazlara gidiyoruz.Hazırlan ey deli gönlüm çıkmazlara itiliyoruz…Nereye gitmek,girmek istedimse “hayır”,”olmaz” diyorlardı…Artık yüreğim,bedenim kaldıramıyordu reddedilmeyi…Çekip gitmeye hazırlanıyordu,çaresiz..Birileri “kal” dese belki tekrar yaşamaya devam edecek,yeniden hayat bulacaktı “kal” diyende…Belki…

Gitme vakti gelmedi mi gönlüm?

Her şeyi unutarak,maziye gömerek,ufuklara yepyeni gemi,yelkenler açarak…Gitme vakti gelmedi mi ey deli gönlüm?Daha kaç kere yıkılacaksın,vurulacaksın,reddedileceksin…Kaç kere şarkılar,şiirler,kitaplar okuyarak yalnızlığını,ağlamalarını dindireceksin,kaç kere?Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?Sus..Sus ve dinle rüzgarın ne demek istediğini,kapa gözlerini..Kendini,yüreğini tanıt insanlara,söyle gitmek istediğini…Uzaklara çaresizce.Yalnızlığa idam edilen yüreğini göster insanlara utanmadan,sıkılmadan.Söyle…Söyle gönlüm gitme vakti gelmedi mi?

Hiç bir şeyi düşünmeden,kafaya takmadan gidelim yüreğim…Haydi,haydi gönlüm gidelim bu yerden,bu insanlardan…Gitme vakti gelmedi mi?

Artık gündüzler de karanlık oluyor..Isıtamıyor güneş bedenimi,gönlümü,benliğimi…Haydi gönlüm gitme vakti!Güneş bile bizi karanlığa,yalnızlığa itiyor,haydi gönlüm gidelim bu hayattan…Haydi gönlüm gitme vakti!

Durma gönlüm,durma buralarda…Yıkılma,yıkma yüreğini çaresizim diye…Haydi gönlüm gidelim.Yollara,yıllara vuralım kendimizi.Gölgemiz bile bulamasın bizi,kaybolalım.Ne güzel bir sabaha “merhaba” diyelim, ne de “git,istemiyorum” lafını duyalım…Duymadan,söylenmeden gidelim yüreğim…Sus gönlüm sus…Sus ve dinle bu hayatı,insanları,rüzgarı!

Artık durduramıyorum bu gönlü gitmek,gitmek,gitmek istiyor.Sormadan,bıkmadan,düşünmeden…Doğacak günü,yeniden açan çiçekleri,yazı beklemeden gitmek istiyor..Gitme vakti geldi mi yüreğim?Gidiyor muyuz bu yerden,bu insanlardan,hayattan!Söyle deli gönlüm söyle gidiyor muyuz?Biz de mi kendimizi yalnızlığa idam ettik,yalnızlar cezaevine sevk edeceğiz.Söyle gönlüm söyle gidiyor muyuz?

Yüreğim gitme vakti gelmedi mi bu yerden?

Zor değil mi böyle çekip gitmek? Yalnızlığı kabullenmeden gitmek,ağır gelmeyecek mi sana?Biraz daha ağlamayacak mısın,vurmayacak mısın kendini yollara..Anlaşılan gitme vakti geldi yüreğim..Kimse duymuyor sesimizi,kimse bilmiyor hasretimizi,aşkımızı,o hain gecelerde ağladığımızı,gözyaşımızı…Yalnızlığa idam edildiğimiz de sustuğumuzu.Anlaşılan gitme vakti geldi yüreğim…

Hazırlan ey deli gönlüm gidiyoruz çıkmazlara…Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?Hala duymaya devem edecek misin “git” demelerini,izin mi vereceksin seni kırmalarına,yıkmalarına..Göz mü yumacaksın ey deli gönlüm!Gitme vakti gelmedi mi gönlüm…Haydi hazırlan gidiyoruz gönlüm…Haydi hazırlan gidiyoruz,bu yerden,bu insanlardan…

Söyle…Söyle gönlüm gitme vakti gelmedi mi?

Haydi gönlüm gidelim bu gam yüklü dünyadan..Sevmeyen,istemeyen insanlardan haydi gönlüm gidelim…Gitme vakti gelmedi mi gönlüm?Onca mahkeme,sorgulamadan sonra yalnızlar cezaevine girme vaktimiz gelmedi mi?Söyle gönlüm söyle girmeyecek miyiz,gitmeyecek miyiz?

Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?

Her yalnızlık limanından kalkan gemide bizde mi olacağız yüreğim.Bizde mi bilinmezlere çevireceğiz rotamızı,bizde mi istenmeyeceğiz…Gitme vakti değil mi yüreğim,gitme vakti…Artık göz yumduk çaresizliğe,acımazlığa,reddedilmeye,alıştık her gece bir vurgun,bir darbe daha yemeye,unutulmaya.Haydi kalk gönlüm daha fazla kırılmadan,reddedilmen gidelim bu yerden,insanlardan.Gitme vakti değil mi yüreğim.?

Hayalim;her batan güneşin ardında duran umutlarımız,sevinçlerimiz,dileklerimiz gibi.Gece olalım gönlüm gece!Örtbas edelim insanların karanlık,nefret dolu kalplerini,bizi yalnızlığa idam ettikleri gibi…Gidelim ey deli gönlüm gidelim..daha fazla üzdürmeden kendimizi,her geçen gün batırmadan umut dolu gemimizi gidelim.Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?!

Hep bakacak mıyız böyle insanlara,kendimize,dünyaya..Ne zaman gideceğiz gönlüm ne zaman?

Yorulmuştu artık:düşünmekten,itilip kakılmaktan,yalnızlar trenine bindirilmekten.Gidiyoruz değil mi gönlüm gidiyoruz.Kurtuluyoruz değil mi bu yerden,bu mahkemeden..Artık teslim ettik bütün yalnızlığımızla bedenimizi,yüreğimizi.Çaresizce,istemeyerek…Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?Sus…Sus yüreğim sus..Anlatma sessiz geçen geceleri,suçlu gibi başımızın öne eğik oluşunu,yalnızlığımızı..Sus gönlüm sus…Geceleri anlat,gözyaşımızı,acizliğimizi,gidişimizi…Yalvarış ımızı,idam edilişimizi,reddedilişimizi…Gitme vakti değil mi yüreğim,gitme vakti…

Haydi gönlüm gidiyoruz hazırlan..!

Hasret,sevgi,nefret,aşk,özlem..ve bir de yalnızlık..Sus…Sus gönlüm sus bahsetme bana bunlardan,sadece sus ve dinle.Boşa edilen onca sitemi,haykırışımızı anlat bana.Kendi çaresizliğimizi,suçluluğumuzu,kabullenişimizi anlat…Haydi gönlüm gidiyoruz…

Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?

Yalnızlığa itildiğimiz de öldüğümüzün acısını,masumluğumuzu unut gönlüm,sadece gitmeyi iste uzaklara..Yanan,ağlayan gözleri-gönlümü de gömün gömün yalnızlığımızı gömdüğünüz topraklara.Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?Uyumadığımıza sebep neydi diye sorma yüreğim,anlat deme sus…Sus gönlüm sus sadece gidelim .Sadece ağlayalım…Haydi gönlüm gidiyoruz…

Gitme vakti gelmedi mi yüreğim?

Neye yarar ki bu sızlanmalar,reddedilmenin,kovulmanın ardından.Neye yarar ey deli gönlüm neye yarar bu gözyaşları.gidelim gönlüm gidelim.Tekrar yıkılma dan,bıkmadan,kendimizi kendi içimizde öldürmeden gidelim…Dönmeyelim,bakmayalım ardımıza bir daha…Gitme vakti gelmedi mi gönlüm?

Bu insanlardan,bu dünyadan,bu hayattan gitme vakti gelmedi mi gönlüm..Yalnızlık denizinin,yalnızlık dalgalarında daha fazla hırpalanmadan,solmadan gidelim gönlüm…Haydi gönlüm haydi gidelim…

Sus…Sus ve dinle sessizliğin içindeki beni,yüreğimi,yalnızlığımızı.Gitme vakti değil mi gönlüm,gitme vakti…Haydi gönlüm biz de açalım farlarımızı,gemimizi bilinmezlere,yalnızlığın yollarına,denizine doğru.Haydi gönlüm gitme vakti!

Sus yüreğim sus…Sus..Sadece gidelim,sadece yürüyelim yapayalnız,tek başımıza..Haydi yüreğim sus ve gidelim…

Gitme vakti değil mi yüreğim,gitme vakti..!

Haydi kalk o zaman gidiyoruz çaresizliğe,bilinmezliğe…Yalnızlığa giden bütün yollara vuralım kendimizi.Hiç bir şeyi düşünmeyelim bakmayalım arkada kalanlara,acımasızca yalnızlığa itenlere…Vuralım onları da yalnızlığımızı da zincire..Kopartmamak üzere.Gitme vakti değil mi gönlüm,gitme vakti…

Yalnızlığın yükü ağırdı,çekilmezdi,öldürüyordu..Alışmıştık galiba yalnız olmaya.Gitmelere,vurulmalara,reddedilmelere,her şeye…Gidiyoruz değil mi gönlüm gidiyoruz…Aynaya bakmadan,görmeden insanların acı yüzünü,bu hayatı gidiyoruz değil mi?Gitme vakti gelmedi mi ey deli gönlüm…

Kaç kere yalnızlığın senedini imzalayacaksın gözyaşlarınla…Kaç kere kanayacak kabuk bağlayan yaran!Anlaşılan gitme vakti gönlüm,gitme vakti…Haydi hazırlan deli gönlüm gidiyoruz uzaklara,geceyi beklemeden…Son olacak bu haykırmalar,oflamalar,sıkılmalar,son olacak bu terk edilişler,sızılar…Haydi hazırlan deli gönlüm gidiyoruz…

Gitme vakti değil mi gönlüm,gitme vakti…

Artık vuslatı beklemeyeceksin çılgın gecelerde…Başın;buz gibi cama dayalı beklemeyeceksin,ağlamayacaksın…Düşünmeyeceksin ”acaba beni sevmiyor mu?” diye,yalvarmayacaksın gönlüm yalvarmayacaksın…Sus…Sus gönlüm sus…Sus ve dinle yalnızlığımı gör,gör bak idam edişlimizi yalnızlığa…Sus yüreğim sus…Sus susta sessizliğimizle tekrar baş başa kalalım…Gitme vakti değil mi gönlüm,gitme vakti!

Kızıl havalarda izlediğimiz denizi,yakamozu,dalgaları,kuşları anlat…Anlat,eklensin yalnızlığımıza yalnızlık,keder…Haydi gönlüm tek başımıza gidelim bu yerden,insanlardan…Bizde bitirelim her aşk gibi yalnızlığımızı…Haydi ey gönlüm haydi gidelim…

Gitme vakti gönlüm gitme vakti!Masumca itildik yalnızlığın uçurumuna,tutunacak dal kalmamıştı artık bu acımasız hayatta…Anlaşılan gitme vakti yüreğim…Artık işe yaramıyordu feryadı figanlar,duyulmuyor,duymuyorlardı sesimizi,çığlığımızı,sağır olmuşlardı…Gitme vakti değil mi yüreğim gitme vakti…Haydi toparlan gönlüm bu gece çıkıyoruz bilinmezliğin yollarına…

Sustuk…Sustuk,lal oldu dilimiz bu ceza sonrasında…Söyleyemedik istemediğimizi,boyun büktük,razı olduk yalnızlığa…Kan ağladı gönlüm,gözlerim…İsyan ettik insanlara,vefasızlara,acımazlara.Ağladım ey gönlüm ağladım.Dayanamadım bu çaresizliğe,güçsüzlüğe,yokluğa,yok olmaya…Gitme vakti değil mi gönlüm,gitme vakti!Kaç sene sürecek bu yalnızlık,koşuşturma,bekleme,gözyaşı…Gitme vakti yüreğim,gitme vakti..!

Sor gönlüm sor,seni yalnızlığa idam edenlere “neden ben,neden?” diye.Sor gönlüm sor sıkılmadan,bıkmadan…Yok gönlüm yok hiçbir cevap veren yok..Haydi gönlüm gidelim bu insanlardan,bu diyardan.Ne zaman bitecek yalnızlığa dair yazılar,nağmeler ne zaman?Söyle gönlüm söyle gidiyoruz değil mi,gidiyoruz…

Gitme vakti değil mi gönlüm,gitme vakti…

Sus…Sus deli gönlüm sus…Sus ve gidelim masumca,bakmadan,düşünmeden gidelim…Bakmadan arımıza,yalnızlığımızla,baş başa gidelim..Gitme vakti değil mi gönlüm, gitme vakti…

Sus yüreğim sus…Sus…Sadece gidelim,sadece yürüyelim,yapayalnız,tek başımıza…Haydi yüreğim sus ve gidelim…

♥ ♥ ♥

Yaşam yanıbaşımdan akıp gidiyor ve ben bir türlü yetişemiyorum. Yüreğimde buruk bir acıyla bakakalıyorum ardından.
Anılardan kırıntılar var hatırımda, anlamsız ucuz zamanlara dair. Oysa anlamı olan bir şeyler arıyorum geçmişimde… Anlamı olan bir şeyler girsin istiyorum hayatıma…

Hayatın bir yerinde bir fotoğrafa girmeye zorluyorum kendimi. Ama hep kenarda kalıyorum. Ben mi seçiyorum orayı hep? Yoksa onlar mı bana uygun görüyor, kestiremiyorum? Hep orada, yalanın, üçkağıdın, ikiyüzlülüğün, yalakacılığın olmadığı yerde kalıyorum. Hep kenarı uygun görüyorlar bana. Ortaları yalancılar, yağcılar, onursuzlar, üçkağıtçılar kapıyor…

Gözlerime bakıpta asıl utanması gerekenler utanmıyor ey hayat, ben utanıyorum onların yerine, utanmazlıklarından ruhum daralıyor, yüreğim inciniyor. Bazen çevremden, her şeyden kaçıp kurtulmak istiyorum. Hayatın bu kirli sahnesinde insanın iğrençliği tiksindiriyor beni.

Biliyorum ben iyi bir oyuncu değilim, kıvıramıyorum, kavrayamıyorum senaryoyu. Hayat yalancıyı,onursuzu, kıvıranı seviyor neylersin. Oyunun içinde aşağılık rolünü iyi oynayanı seviyor. Yüreğiyle değil, beyniyle oynayanı seviyor.
Aldatmanın aldatılmaktan daha makbule geçtiği bir zamandayız ey hayat, bu yüzden hep aldatıldım…

Oyunun adını bulmaya çalışıyorum, anlamaya çabalıyorum senaryosunu. Sevdiklerimin gözlerine bakıyorum, sevmediklerimin. Beni seviyor görünenlerin gözlerine bakıyorum, sevmeyenlerin. (Keşfettiklerim) bulduklarım, anladıklarım ürkütüyor beni. Ürküyorum hayattan ve hayatın rölünü iyi oynayan utanmaz haytalardan…
Çevremdekilere bakıyorum mertlik, dürüstlük denen kavramlar çoğuna yakışmıyor. Küçücük çıkarlar uğruna böyle ucuz duygusuz yaşayabiliyorlar. Bazen baban, kardeşin bile ucuz çıkarlar için seni satabiliyor… Olsun, ilk kez yaşamıyorum hayal kırıklığını, ilk kez yaşamıyorum ihaneti. Çocukluğumdan biliyorum ki, uzak dağbaşlarında yaralara merhem yerine tütün basarak ayakta durabiliyor çobanlar…

Ey yüksek uçurumlardan atamadığım kalbim, kanayan ve hiç kapanmayan bir yaraydı bıraktığın ömrüme. Bu yüzden acıyıp dururyor yüreğim, ömrümün susuz kalmış çiçeklerine… Uzlaşmasız kopuyor ilişkiler, parçalanan bulutlar gibi dumanlanıyor gözlerim. Anılar üşüşüyor belleğime, hüzünleniyorum, efkarlanıyorum, üzülüyorum…

Ne çok kırıldım, ne çok şey yaşadım hayatın bu kirli sahnesinde. Sancılarla örülmüş bir ömürden geliyorum ey hayat, acılarla örülmüş bir ömürden… Kırgınlıklar kolay iyileşmeyen yaralardır biliyorum… Kalbime batan hançerin sapını tutan el önemli değil artık! Nasılsa en büyük darbeyi insan yakınlarından yer.
Bir gün akşam olur elbet biter ömür, sızılar kalır geride. Bir de yüreğimde şiir kırıkları.
Anladım ki, iki kere iki dört etmiyor her zaman

♥ ♥ ♥

Birincinin adı ‘Eğer’ türü sevgi;
Belli beklentileri karşılarsak bize verilecek
sevgiye bu adı takmış yazar. Örnekler veriyor: eğer iyi
olursan baban,
annen seni sever. Eğer başarılı ve önemli kişi olursan,
seni severim.

Eğer eş olarak benim beklentilerimi karşılarsan
seni severim.
Toyotome en çok rastlanan sevgi türü budur diyor.
Karşılık bekleyen sevgi.

Yazara göre evliliklerin pek çoğu ‘Eğer’ türü sevgi üzerine
kurulduğu için çabuk yıkılıyor. Gençler birbirlerinin
o anki gerçek hallerine değil,
hayallerindeki abartılmış romantik görüntüsüne
aşık oluyor ve beklentilere giriyorlar.

İkinci tür: ‘Çünkü’ türü sevgi…
Toyotome bu tür sevgiyi şöyle tarif ediyor:
Bu tür sevgide kişi bir şey olduğu,
bir şeye sahip olduğu ya da bir şey yaptığı için sevilir.
Başka birinin onu sevmesi,
sahip olduğu bir niteliğe ya da koşula bağlıdır.
Örnek mi? Seni seviyorum.

Çünkü çok güzelsin (Yakışıklısın). Seni seviyorum.
Çünkü o kadar popüler,
o kadar zengin, o kadar ünlüsün ki. Seni seviyorum.
Çünkü bana o kadar güven veriyorsun. Seni seviyorum.
Biri dışa gösterdikleri öteki yalnızca kendilerinin bildiği.

İnsanlar sandıkları kişi
olmadığımızı anlar ve bizi terk ederlerse korkusu
buradan doğar.
İkincisi de ya günün birinde değişirsem ve insanlar
beni sevmez olurlarsa endişesidir.

Japonya’da bir temizleyicide çalışan dünya güzeli
kızın yüzü patlayan kazanla
parçalanmış. Yüzü fena halde çirkinleşince, nişanlısı
nişana bozup onu terk etmiş.

Daha acısı ayni kentte oturan anne ve babası,
hastaneye ziyarete bile gelmemişler,
artık çirkin olan kızlarını. Sahip olduğu sevgi,
sahip olduğu güzellik temeli
üstüne kurulmuş olduğundan bir günde ölmüş.
Güzellik kalmayınca sevgi de
kalmamış. Kız birkaç ay sonra kahrından ölmüş…

Japon yazar toplumlardaki sevgilerin çoğu ‘Çünkü’
türündendir ve bu tür sevgi,
kalıcılığı konusunda insanı hep kuşkuya
düşürür diyor.
Peki o zaman, gerçek sevgi, güvenilecek sevgi ne?

Ve işte sevgilerin en gerçeği:

Üçüncü tür sevgi: ‘Rağmen’ …
Bir koşula bağlı olmadığı için ve karşılığında bir şey
beklenmediği için?

Eğer türü sevgiden farklı bu. Sevilen kişinin çekici
bir niteliğine dayanıp
böyle bir şeyin varlığını esas olarak almadığı için
Çünkü türü sevgi de değil.

Bu üçüncü tür sevgide, insan Bir şey olduğu için değil,
Bir şey olmasına rağmen
sevilir. Kişi dünyanın en çirkin,
en zavallı, en sefil insanı olabilir.

Bunlara rağmen sevilebilir.
***

Her şeye rağmen sevmek… sevilmek ya da…
Gerçekten de güzel ve özel… “Çünkü”ye ve “Eğer”e
gerek kalmadan

♥ ♥ ♥

Bir başka bakıyorsa gözlerim
İçimde başka bir sıcaklık
Yüzüme yayılan gülümse
Kelimelerimdeki farklılık
Hepsinin sebebi sensin

EsEs

Sevmek;
Sevildiğini hissedebilmek
Sevmek;
Sende onu sevdiğini söyleyebilmektir!..

Sevmek;
Yaşamın her anında onu düşünebilmek
Sevmek;
Sahip olunsun olunmasın sevebilmektir!..

Sevmek;
Hep beklentisiz olabilmek
Sevmek;
Her şeyi ama her şeyi
karşılıksız verebilmektir!..

Sevmek;
Çağrılmadan yanına gidebilmek
Sevmek;
Çoğu zaman ağlanacak hâle bile gülebilmektir!..

Sevmek;
Cepteki son metelikle alınmış simidi ikiye bölebilmek
Sevmek;
Gerekirse sevilenin uğruna ölebilmektir!..

Sevmek;
“Delilerle sır boncuğu dizebilmek”
Sevmek;
Her çirkinlikte bile bir güzellik görebilmektir!..

Sevmek;
Köroğlu’ nun kır atına binmek
Sevmek;
Dünyaya kafa tutabilmektir!..

Sevmek;
Kâh bulutların üzerinde gezinmek
Sevmek;
Kâh yeryüzünde sürünmektir!..

Sevmek;
“Yetti gayrı” dememek
Sevmek;
Yorulmak nedir usanmak nedir bilmemektir!..

Sevmek;
Aşkın nârında yanabilmek
Sevmek;
Yandıkça “İnsan” olunduğunun
farkına varabilmektir!..

Sevmek;
Gerektiğinde nefsine “Dur” diyebilmek
Sevmek;
Her şeyden önce gururunu yenebilmektir!..

Sevmek;
Her karara saygı gösterebilmek
Sevmek;
Neden ne olursa olsun kin beslememek
nefret etmemektir!..

Sevmek;
İncinsen de kırılsan da asla küsmemek
Sevmek;
Sanki hiçbir şey olmamışçasına
çarpıp gittiğin kapıdan dönebilmektir!..

Sevmek;
Konuşmadan anlaşabilmek
Sevmek;
Soğuk kış gününde
paylaşabilmektir bir tek gocuğu

Sevmek;
Nefes alabilmek
Velhâsılı sevmek;
Yaşatabilmektir içindeki çocuğu!..

EsEs

Üç nokta; aşktır…
Her nokta gizLi bir (ah!)’tır.
Seviyorum diye haykıramamaktır.
Boğazda düğümLenen iki çift sözdür.
DiLin LâL gönLün meLâL oLduğu andır.
GözLerden süzüLemeyen iki damLa gözyaşıdır.
HissediLen fakat bir türLü yazıLamayandır.
KeLimeLerin kifayetsiz kaLdığı andır.
Üç nokta; hayattır…
HüznüyLe sevinciyLe…
Üç nokta; bitmeyendir…bitemeyendir…
3 Nokta misaLi seviyorum seni bitmeyenimsin / bitemeyenimsin …

Ben sizin kardeşinizim ha peki söyliyebilirsiniz
Nasıl evlendiğinizi
Nasıl sevmediğinizi bir gece
Peki söyliyebilirsiniz

Sonra daha eskiden o resmin günlerinde
Anneniz henüz çıldırmamıştı
Saçlarınız altın gibiydi ak omuzlarınıza değerken
Peki söyliyebilirsiniz

Ağaçlara
Gülerdiniz çok
Ve bir masal kızlığı uyutmazdı sizi orman yeşerince
Peki söyliyebilirsiniz

Sonra kaçmıştınız evinizden
Düşünceye yalnızlığa uykuya ölüme
Bir yangın yıkıntısında çırılçıplak
Peki söyliyebilirsiniz

Bir kız bir oğlan duvarlarda taş gölgeler bir kız bir oğlan
Yatmıştınız üçyüz genç bir dağ sığınağında siz
Dışarda karın kurtlar soğuğu içinizde taş çağınca bir donukluk
Peki söyliyebilirsiniz

Ben yarın gidiyorum ha bir başka karanlığa
Ben gömütlüklerle sessizim yaslıyım sağırım
Artık sevgiye inanmıyorsunuz artık hiç kimseyi sevmiyeceksiniz peki
Peki söyliyebilirsiniz

EsEs

Senin acı çekmeni istemiyorum çünkü
Acı:yüreğinde sevgi taşıyan, kalbinde merhamet duygusu barındıran,onurlu ve sadık insanların ciğerine saplanan bir oktur…

Senin ağlamanı istemiyorum çünkü
Ağlayışlar:Güzellikleri gören,görünce seven,sevince harekete geçen,şefkatli insanların gözlerinde dolaşan hüzünlü yaşlardır…

Senin ölmenide istemiyorum çünkü
Ölüm:Sevdiği insana çabuk bulaşan amansız zamansız bir hastalıktır..Dilerim ölüm bile seni sevmesin..

LONELYMAN

yine sensizim bu aksam sigaramı içiyor.
seni düşünüyorum sen beni kalleşçe vurdun ama ben seni canımdan çok seviyorum.
kendimden çok seviyorum.