Neyleyim sevgilim sensiz dünyayı Sen yoksun bu dünya dar gelir bana Gizlerim herkesten yalnızlığımı Ayrıldık diyemem zor gelir bana Geceyi gündüze katar ağlarım Kadehi şişeyi kırar ağlarım Sevgilim ben sensiz nasıl yaşarım Sensizlik ölümden zor gelir bana Gönlümde öyle bir özleyiş var ki Sevgilim bu özleyiş bir volkan sanki Sensizlik içimi öyle yakar ki Arwen

Lebimden Kırmızı İntiharlar Tükür __ Zaman yedi başlı ejderha olsa bile hayaldir denmişti. Yakaza hallerimden de biliyorum. Söylendi.. Zihnimde istiğrak.. Ve kayıplar münhasıran. Epeyce an.. Şimdi kaç dolabı açıldı içimin Şimdi kaç cesedim Şimdi nasıl da bir morg sanırım benzetilmişliğimi.. Ki mühür zannetmiştim bi ölünün mürtesemini Nübüvet mührü.. Bir cesedin ellerime yansıyan beyazıymış meğer Hey [...]

gunesimdin benim her sabaha umutla dogan ruhumu isitan sendin huzur veriyordun bana seninle bir butun olurdum guzel gözlerine baktıgım zaman dunyalar benim oluyordu sen bana yakindin ben sana elin elimden ayrılmazdıbir mum ısıgı kadar tıtrekti bakıslarin sen artık dinledigim sarkılarda sigaramin dumanındasın sen aldigimnefessin baktigim yerlerdesin zalim sevgili

Bakıyorsun ki, ona dair sende olan her şey sadece alışkanlık. Sevgi bitmiş, aşk bitmiş, huzur gitmiş.. söyleme hala sevdiğini falan, zırvalama ağzında onu unutamadığına dair cümleleri; biliyorsun, unuttun. Zor olmadı. Olmayacaktı, biliyordun. Uzaktı. Gözünün önünde EsEs