Bu son mektuptur benden sana
Ne ayrılığı, nede ihaneti
Zalim zulmunu değil ,dünyanın pisliğini değil
Ölümü yazıyorum sana son mektubumda
Şimdi catışamanın otarsındayım sevdiğm
Bİ elim kalemde bi elim tetikte
Kan damalıyor yüregimden kağıdın üstüne
Dedim ya sultanım bu son mekup benden sana
Toprağın mistik kokusunu, kefenin ana sütü gibi beyazlığını
Tabundun yeşil bayrağını
Vatan için can vermenin duygusunu yazıyorum
Sevdiğim bu son mektubumda sana
Annemin baş örütüsünü çıkarıp ağıtlar yakısını
Kız kardeşimin sel olan göz yaşlarını
Babamın bensiz kalısını yazıyorum
Sevdiğim bu son mektubumda sana
Keşke diyorum keşke ölüm hiç olmasaydı
Kalem kırılsaydı son mektuplar hiç yazılmasaydı
Kardeşi kardeşe düşürenler vatanın butunlığunu bozmak ısteyenler
utansın be
SEVDİĞİM.
